ึ่งของ งานประลองฟ้าอหังการ์ในปีนี้ก็คือ … อวี่เฟิง จากสุดยอดฐานตี้จิง!”
เมื่อสิ้นสุดคำประกาศของราชันย์เทพยุทธ์ เสียงโห่ร้องตะโกนเชียร์ที่เต็มไปด้วยอารมณ์ก็ดังสนั่นไปทั่วงานประลองทันที
ณ ตอนนี้
ราชันย์ยุทธ์อวี่เฟิงที่ยืนอยู่กลางลานประลองเป็นจุดศูนย์กลางดึงความสนใจจากทุกคนอย่างไม่ต้องสงสัย
ต่อจากนั้น
ผู้ปลุกพลังอันดับที่สองจนถึงสิบ ก็ก้าวขึ้นมาบนลานประลองทีละคน
ราชันย์ยุทธ์เย่ควง ราชันย์ยุทธ์ฉางจื่อเฉิน และราชันย์ยุทธ์ลู่เฟิ่งชิง…
พวกเขาเดินเข้ามาต่อแถวกัน
ทุกครั้งที่ประกาศชื่อเหล่าผู้ติดอันดับ ฝูงชนก็จะส่งเสียงโห่ร้องอย่างไม่รู้จบ พร้อมเสียงปรบมือที่ดังอย่างท่วมท้น
และเมื่อถึงคราวของหลี่เสวียนจีกับหลี่โย่วเวยขึ้นสู่สนาม…
“เฮ้ เฮ้ เฮ้!!!”
ทันใดนั้น เสียงปรบมือและเสียงโห่ร้องพลันดังกึกก้องอย่างวุ่นวายจากทุกหนทุกแห่ง มันเหมือนกับคลื่นที่กระเพื่อมปกคลุมไปทั่วท้องฟ้าอย่างยิ่งใหญ่
จนท้ายที่สุด
เสียงปรบมือเริ่มรวมเป็นจังหวะเดียวกันมากขึ้น
เพียงครู่เดียว
ราวกับว่าเสียงฟ้าผ่าไม่มีที่สิ้นสุดระเบิดออกมา หรือคลื่นทะเลยักษ์ซัดเข้าฝั่ง ยิ่งเวลาผ่านไปก็เหมือนระฆังนับแสนที่ดังขึ้นทั่วท้องฟ้าเพื่อเฉลิมฉลอง
เสียงนั้นสะเทือนถึงสวรรค์และโลก ดังไปไกลสุดขอบฟ้า ปกคลุมไปทุกตารางนิ้ว แม้กระทั่งสถานที่อันเงียบสงบทั้งเก้าแห่ง
“หลี่เสวียนจี! หลี่โย่วเวย!”
“หลี่เสวียนจี! หลี่โย่วเวย!”
“หลี่เสวียนจี! หลี่โย่วเวย