สองพี่น้องเซียวเฟยหยางขมวดคิ้ว มองเซียวหลิงเยว่แวบหนึ่ง พวกเขาห่างเหินกับเซียวเหยียน แต่กับคู่บุตรธิดาของฮูหยินแปด กลับเป็นความเกรงกลัวและไม่ชอบ ไม่อยากจะไปยุ่ง
เพื่อจะได้ไม่ต้องโดนกระทบกระทั่ง แล้วฮูหยินแปดมาหาเรื่องแม่ของตน
“หึ เป็นบุตรหลานตระกูลเซียวเหมือนกัน ไม่มีปัญญาแต่ยังจะมาอิจฉาคนอื่น น่าละอาย!”
เซียวชิงหลวนกลับแค่นเสียงเย็นชาเอ่ยขึ้น
เซียวจื่อเซวียนตกใจมองนาง ไม่คิดว่านางจะเอ่ยปากแทนพี่เหยียน
พี่เหยียนเพิ่งจะซ้อมพี่สาวร่วมตระกูลคนนี้นะ…
“เจ้า… เจ้าพูดว่าใครไม่มีปัญญา?!” เซียวหลิงเยว่กล่าวอย่างโกรธเคือง
เซียวชิงหลวนมองอย่างเย็นชา กล่าว “ใครร้องดังที่สุด ก็พูดถึงคนนั้นแหละ! พวกเจ้าเพิ่งจะสืบทอดวิญญาณ จะกล้าพูดได้อย่างไรว่าสิบห้าลี้ไม่มีอะไรน่าทึ่ง อย่างไรเล่า หรือว่าขอบเขตสืบทอดวิญญาณของพวกเจ้าเก่งกาจมากรึ?”
“พวกเขาสืบทอดวิญญาณแล้ว?”
เซียวจื่อเซวียนกับสองพี่น้องเซียวเฟยหยางล้วนแต่ตกใจ
พวกเขาอยู่กับอีกฝ่ายฝึกฝนที่ลานประลองยุทธ์ พรสวรรค์พอๆ กัน อีกฝ่ายกลับเร็วกว่าพวกเขาหนึ่งก้าว
“เดิมทีก็ไม่มีอะไรน่าทึ่ง” เซียวเฉินหยางเมื่อเห็นน้องสาวถูกรังแก ก็หน้าเย็นชากล่าว:
“เซียวชิงหลวน อย่าคิดว่าเจ้าคือข
