โม่วพูดอย่างไม่ลังเล
ตึ้ง!
กระบวนการกลืนกินพรสวรรค์เริ่มขึ้นท่ามกลางความเจ็บปวด
ฉู่โม่วสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่า เซลล์และยีนภายในร่างกายของเขาเริ่มทำงาน ไม่นานมันก็เริ่มจัดระเบียบใหม่…
เวลาผ่านไปนานเพียงไหนไม่อาจล่วงรู้
ในที่สุด แสงอันชวนพิศวงก็พุ่งออกมาจากเรือนกาย ตามด้วยความเจ็บปวดที่แล่นโลดทั่วร่าง ตัวของเขาสั่นเล็กน้อยด้วยตอบสนองต่อความรู้สึก
เหงื่อเม็ดใหญ่ผุดจากผิวหนัง เสื้อผ้าที่สวมใส่เปียกโชก แม้แต่พื้นดินรอบ ๆ ยังเจิ่งนองด้วยเหงื่อไหลริน
ความเจ็บปวดทั้งร่างกายและจิตวิญญาณนี้ทำให้เขารู้สึกเหมือนตายทั้งเป็น
มันเนิ่นนานเสียจนเขาแทบหมดสติ
กระนั้นฉู่โม่วยังคงกัดฟันอดทนต่อไป
อย่างไรก็ตาม ความเจ็บปวดพวกนี้ก็เป็นสิ่งย้ำเตือนว่าเขาจะแข็งแกร่งและเติบโตมากขึ้นเพียงใด
ดังนั้นเขาต้องทนให้ได้!
หลังจากผ่านไปครึ่งชั่วโมง
เมื่อฉู่โม่วใกล้ถึงขีดจำกัด ในที่สุดความเจ็บปวดก็ค่อย ๆ สร่างซาดังกระแสน้ำลง
“เฮือก…”
ฉู่โม่วผ่อนคลายลง แต่ลมหายใจยังหอบถี่
เวลาผ่านไปครู่หนึ่ง เขาเริ่มฟื้นตัวเป็นปกติ และทำการตรวจสอบข้อมูลในทันที
[เป้าหมาย : ฉู่โม่ว]
[ระดับร่างกาย : ร่างอสนีบาตคงกระพันระดับราชันย์ (กฎเกณฑ์มายา), กายากระบี่เทวะระดับพิเศษ]
[พรสวรรค์ : ธาตุน้ำระดับราชันย์, ทักษะกระบี่ระดับดาราลับฟ้า, ธาตุลมระดับดาราลับฟ้า, ธาตุดินระดับดาราลับฟ้า, ธาตุไฟระดับดาราลับฟ้า, ธาตุไม้ระดับดาราลับฟ้า, ธาตุเหล็กระดับดาร
