็นหอบเมื่อเห็นว่าฉู่โม่วยังคงเลือกสินค้าไม่หยุด
ยิ่งเขาซื้อมาก เธอก็จะยิ่งได้ค่าจ้างมากขึ้น
ถึงแม้ว่าค่าจ้างของที่นี่จะมีเรตที่ค่อนข้างจะต่ำมาก ๆ
แต่ด้วยปริมาณสินค้าที่มากมายนี้ ต่ำแค่ไหนก็ทดแทนได้ด้วยความอลังการของรายรับครั้งนี้อย่างไม่ต้องสงสัยเลย
ในขณะที่พนักงานสาวกำลังระเริงอยู่เช่นนั้น ฉู่โม่วก็เลือกของที่ต้องใช้มาทั้งหมดแล้ว
และเมื่อนำวัตถุดิบสำหรับกลั่นยาย้อนชะตามารวมกัน
เขาก็พบว่าสมุนไพรที่เปรียบเสมือนหัวใจหลักของการกลั่นยากลับหายไป
หยาดน้ำค้างเยือกแข็ง!
ฉู่โม่วขมวดคิ้วแล้วถามขึ้นมา “ที่ร้านมีหยาดน้ำค้างเยือกแข็งไหมครับ?”
“ต้องขอโทษด้วยนะคะ ตอนนี้หยาดน้ำค้างเยือกแข็งไม่มีเหลือเลย ของน่าจะขาดไปอีกพักใหญ่ ๆ เลยด้วยค่ะ”
พนักงานสาวรีบเข้าไปตรวจสอบสต็อกสินค้าก่อนจะกลับมาตอบด้วยน้ำเสียงเสียใจ
“งั้นไม่เป็นไร เดี๋ยวฉันเอาของพวกนี้ไปก่อนก็ได้ ฉันต้องการทุกอย่างในตะกร้าที่เลือกไว้เลย ถ้ายังไงรบกวนช่วยคิดราคามาเลยนะครับ” ฉู่โม่วพูดด้วยความรู้สึกเสียดายอยู่ลึก ๆ
และเพราะสิ่งที่ฉู่โม่วต้องการจะซื้อทั้งหมดนี้มีปริมาณและมูลค่าที่ค่อนข้างสูง
ดังนั้นแม้แต่เจ้าของตำหนักวิทยายุทธ์จึงต้องออกมาดูเอง
ผู้ปลุกพลังขั้นราชันย์ยุทธ์ระดับสูงคนนี้มาต้อนรับฉู่โม่วด้วยตัวเอง เขาหันไปถามพนักงานสาวก่อนจะตรวจสอบรายการสั่งซื้อของฉู่โม่วทั้งหมดอีกครั้งเพื่อความแน่ใจ ใช้เวลารวม ๆ แล้วกว่าครึ่งชั่วโมง ในที่สุดร
