ิ่งของภายในกระเป๋าเก็บของ และเมื่อมั่นใจแล้วว่าได้ของทุกอย่างตามที่สั่งซื้อไป เขาก็พยักหน้าเบา ๆ ก่อนจะเดินจากไป
เจ้าของตำหนักวิทยายุทธ์เดินตามไปส่งเขาถึงหน้าประตู และยืนมองจนกระทั่งอีกฝ่ายหายลับตาไปด้วยความเคารพ
ขณะที่ภายในตำหนักวิทยายุทธ์นั้น
เหล่าพนักงานหญิงที่อยู่ด้านหลังต่างก็พากันพูดเสียงเจื้อยแจ้วเพราะตื่นเต้น
“3 ล้านล้านในบิลเดียว! นี่มันสุดยอดไปเลยนะเนี่ย! เธอต้องได้ค่าจ้างเยอะแน่ ๆ!”
“รวยแล้ว รวยแล้ว!”
“ถึงจะไม่รู้ว่าพ่อหนุ่มคนเมื่อกี้นี้เป็นใคร แต่สุดยอดไปเลยแฮะ… สามารถซื้อของทั้งหมดในบิลนั่นได้โดยไม่ต่อรองเลย!”
“เขาน่าจะต้องเป็นคนที่สุดยอดมากแน่ ๆ!”
เหล่าสาว ๆ ต่างพากันพูดคุย
พลันเมื่อผู้เป็นนายของตำหนักวิทยายุทธ์แห่งนี้หันกลับมา ก็พบกับความตื่นเต้นบนใบหน้าของพนักงานในร้าน เขาพูดขึ้นด้วยรอยยิ้ม “โอเค ๆ เลิกพูดถึงลูกค้าลับหลังกันได้แล้ว ไอ้เรื่องเขาเป็นใครน่ะ… ฉันเองก็หวังว่าจะให้เป็นคนดี ๆ ที่สุดยอดมาก ๆ เหมือนกัน… เพราะงั้นกลับไปทำงานทำการซะ พวกเธอน่ะ”
“ค่ะ หัวหน้า!”
สาว ๆ พนักงานพยักหน้าอย่างขี้เล่น จากนั้นก็รีบตามเจ้านายของตนกลับเข้าไปในร้านทันที
…
หลังจากที่ออกมาจากตำหนักวิทยายุทธ์แล้ว ฉู่โม่วก็เดินวนรอบ ๆ ห้างสรรพสินค้าแห่งนี้เพื่อดูร้านขายของร้านอื่นต่ออีก
จุดประสงค์ของเขาก็คือตามหาหยาดน้ำค้างเยือกแข็งที่ขาดไป
ทว่าหลังจากตามหามาหลายร้อยร้านแล้ว เขาก็ยังไม่เจอสิ่งท
