ตอนนี้ในอีก 14 ปีต่อมา ดูเหมือนจะฟื้นคืนชีพขึ้นมาในท่าทีใหม่ที่แข็งแกร่งยิ่งกว่าเดิม!
และในช่วงเวลาที่ชื่อเสียงกำลังแพร่สะพัดอย่างรวดเร็วนี้ ในช่วงเวลาที่งานเลี้ยงตระกูลในสวนกำลังครึกครื้น เซียวเหยียนอยู่ภายใต้การนำทางของท่านลุงสวี มาถึงหน้าบ้านที่เงียบสงบแห่งหนึ่งในส่วนลึกของสวนด้านใน
เขาผลักประตูเข้าไป ก็เห็นม้วนภาพวาดที่ถูกจัดวางไว้อย่างเป็นระเบียบ
จิตสัมผัสกวาดผ่านไป เซียวเหยียนก็นับดู ไม่ได้ขาดหายไป
“คุณชายน้อย ท่านอย่าได้โกรธท่านเจ้าบ้านเลยขอรับ เฟยหลงผู้นั้นติดตามท่านเจ้าบ้านมานานหลายปี เกิดตายในสนามรบ ประกอบกับเป็นเด็กกำพร้า ท่านเจ้าบ้านถึงได้ปกป้องเช่นนี้ ไม่ใช่ว่าจะโกรธท่านจริงๆ”
ท่านลุงสวียืนอยู่ด้านหลังเซียวเหยียน ถอนหายใจกล่าวเสียงต่ำ
เด็กกำพร้ารึ… เซียวเหยียนพึมพำในใจ
ตนเองถึงแม้จะมีพ่อแม่ ก็ไหนเลยจะไม่เหมือนกับเด็กกำพร้า?
ในใจเขาถอนหายใจอย่างเศร้าสร้อย บอกให้ตนเองอย่าได้คิดมากอีก
ท้ายที่สุดแล้วก็คือคนที่รอคอยมา 14 ปี ท้ายที่สุดแล้วก็คือบิดาในชาติภพนี้ของตนเอง
เขาไม่ใช่ยอมรับแล้ว แต่คือช่างมันเถอะ
“คุณชายน้อย ตอนนี้ท่านได้แสดงระดับบำเพ็ญออกมาแล้ว ชาวโลกก็จะรู้จักชื่อของท่าน ต่อไปนี้จ
