และความปรารถนาในใจของเขาก็เพิ่มขึ้นถึงขีดจำกัด เขาอดกลั้นไม่ไหวแล้ว ชายหนุ่มก้าวไปข้างหน้าและหยิบบุปผาสวรรค์จำแลงนี้ทันที
เขาเกือบจะไม่สามารถยับยั้งความคิดของตัวเองได้ แต่เขายังคงใส่มันลงในกล่องหยกด้วยความระมัดระวัง
หลังจากทำทั้งหมดนี้
เขามองไปรอบ ๆ ก่อนพุ่งออกมาจากทะเล จากนั้นเขาก็ใช้ชั่วลัดนิ้วมือก้าวไปยังทิศทางแผ่นดิน
ช่วงเวลาที่บุปผาสวรรค์จำแลงถูกพรากไป
สัตว์อสูรทะเลที่ยังคงต่อสู้กันเองที่ก้นทะเลก็ตื่นขึ้นทันที
“ทำไมฉันถึงอยู่ที่นี่”
“ก่อนหน้านี้ฉันกินอาหารอยู่ ทำไมจู่ ๆ ฉันถึงมาที่นี่ล่ะ?”
“ที่นี่ไม่ได้อยู่ใกล้ตำหนักจักรพรรดิมังกรทะเล ทำไมฉันมาที่นี่โดยไม่รู้ตัว!”
“ไปเร็วเข้า จะแย่เอาถ้าจักรพรรดิมังกรทะเลรู้เข้า!”
สัตว์อสูรทะเลกลุ่มหนึ่งซึ่งได้สติกลับมาได้แยกย้ายกันไป
ส่วนสัตว์อสูรทะเลที่ยังไม่ได้สติเหล่านั้น มองไปรอบ ๆ ด้วยความสับสน จากนั้นจึงต่อสู้กับสัตว์อสูรทะเลที่อยู่รายรอบต่อไป
…
ครึ่งชั่วโมงต่อมา
ที่หน้าผาตรงชายฝั่ง
ฉู่โม่วเปิดปากถ้ำแห่งหนึ่งด้วยกระบี่ และปิดกั้นทางเข้าด้วยหินก้อนใหญ่เพื่อป้องกันไม่ให้ใครเข้ามา
ภายในถ้ำ
ฉู่โม่วนั่งขัดสมาธิ
ก่อนอื่นเขาสูดหายใจเข้าลึก ๆ แล้วค่อย ๆ หยิบบุปผาสวรรค์จำแลงออกมา
เขาถือมันไว้ในมือของเขา ความรู้สึกโหยหาอย่างแรงกล้าพุ่งเข้าสู่หัวใจของเขา
ฉู่โม่วไม่ลังเลอีกต่อไปและกลืนมันเข้าไปภายในคำเดียว
ตู้ม!
ทันทีที่เขากลืนเข้าไป บุปผาสวรรค์จำ
