พรรดิมังกรทะเลเจ้าเล่ห์มาก แม้ว่ามันจะบาดเจ็บและหนีไป แต่เราจะรู้ได้ยังไงว่ามันมีกองหนุนไหม? คุณฉู่โม่วไล่ตามมันไปแบบนี้ฉันเกรงว่า…”
ความกังวลปรากฏขึ้นบนใบหน้าของราชันย์เทพยุทธ์คงกระพัน
“อย่ามาพูดไร้สาระ!”
ราชันย์เทพยุทธ์พิฆาตสิงขรส่ายหัวและพูดว่า “แม้ว่าฉู่โม่วจะเป็นเพียงราชันย์ยุทธ์ แต่เขาก็มีพรสวรรค์มากมายและเป็นคนใจเย็น ในเมื่อเขากล้าที่จะติดตามมันไป เขาจะต้องมีความมั่นใจอยู่บ้าง แม้ว่าจักรพรรดิมังกรทะเลจะมีไพ่ตายอะไร เขาก็คงไม่เป็นไร!”
“แล้ว… เราจะรออยู่ที่นี่เหรอ?”
ราชันย์เทพยุทธ์ปี้เหยียนพูดอย่างเฉียบคม “เราควรตามเขาไปในทะเลลึกไหม?”
ทันทีที่คำพูดนี้ออกมา
ราชันย์เทพยุทธ์คงกระพันซึ่งอยู่ข้าง ๆ เขาก็กะพริบตาปริบ ๆ เช่นกัน
ส่วนราชันย์เทพยุทธ์พิฆาตสิงขรก็เงยหน้าขึ้นในทันใด
แน่นอน เขารู้ว่าคำพูดของราชันย์เทพยุทธ์ปี้เหยียนนั้นมีความหมายลึกซึ้ง และมันก็ไม่มีอะไรมากไปกว่าเพื่อบุปผาสวรรค์จำแลง
แต่…
หลังจากคิดเกี่ยวกับมัน เขายังคงส่ายหัว
“ลืมมันไปได้เลย!”
“ในทะเลลึกเต็มไปด้วยอันตราย ด้วยกำลังของเรา แค่คิดก็ยากแล้ว! เป็นการดีกว่าที่เราจะรออยู่ที่นี่ให้คุณฉู่โม่วกลับมา หากเราลงไปตาย ทุกอย่างมันก็ไร้ค่า!”
เขาพูดอย่างมีเหตุผล
เดิมทีราชันย์เทพยุทธ์ปี้เหยียนและราชันย์เทพยุทธ์คงกระพันต้องการจะพูดอะไรบางอย่าง แต่เมื่อพวกเขาเห็นดวงตาของราชันย์เทพยุทธ์พิฆาตสิงขร ร่างกายของพวกเขาก็สั่นเล็กน้อย
ใช
