บทที่ 294 ความเจ็บปวดของจักรพรรดิมังกรทะเล
“ปล่อยจักรพรรดิมังกรทะเลไว้เป็นหน้าที่ของฉันเอง พวกคุณไปจัดการกับสัตว์อสูรหมึกยักษ์นั่นเถอะ!”
ฉู่โม่วพูดโดยไม่ได้หันกลับไปมองด้านหลัง เช่นเดียวกับที่แววตาของเขาจ้องมองไปยังจักรพรรดิมังกรทะเลเบื้องหน้าอย่างไม่ไหวติงพร้อมกับพูดด้วยเสียงหนักแน่น
“นี่…”
ได้ยินเช่นนั้น ราชันย์เทพยุทธ์ทั้งสามก็หันหน้ามองกันเองด้วยความงุนงง
พวกเขาอดคิดไม่ได้ เพราะในฐานะที่เป็นผู้สืบทอดที่แท้จริงแห่งวิหารราชันย์เทพยุทธ์ ฉู่โม่วย่อมมีพรสวรรค์ที่สูงส่งอยู่แล้ว มันเป็นเรื่องปกติ หากเขาคิดว่าตนเองสามารถรับมือกับศัตรูที่แข็งแกร่งกว่าระดับที่ตนเป็นอยู่ได้
ถึงอย่างนั้น…
จักรพรรดิมังกรทะเลตนนี้ก็เป็นสัตว์อสูรที่เทียบเท่าได้กับราชันย์เทพยุทธ์ระดับ 8 ดาวเลยนะ!
ไม่ว่าพรสวรรค์ของฉู่โม่วจะสูงขนาดไหน แต่เขาก็ยังเป็นเพียงราชันย์ยุทธ์เท่านั้น ด้วยความต่างของพลังที่มากขนาดนี้ เขาจะรับมือไหวจริง ๆ เหรอ?
มันเป็นเรื่องที่ยากเกินกว่าราชันย์เทพยุทธ์ทั้งสามจะสามารถยอมรับได้
เพราะงั้นแล้ว ราชันย์เทพยุทธ์พิฆาตสิงขรจึงตัดสินใจที่จะไปเกลี้ยกล่อมให้ฉู่โม่วถอยจากจุดนี้ไปแทน
แต่ยังไม่ทันได้พูดอะไร
ร่างของฉู่โม่วก็หายไปจากจุดเดิมที่อยู่ และกลายเป็นภาพลวงตาไปเป็นที่เรียบร้อย ส่วนร่างจริงของเขานั้น กลับพุ่งทะยานใส่จักรพรรดิมังกรทะเลด้วยความเร็วที่น่ากลัวไปเสียแล้ว
และในระหว่างนั้น
อณูแห่งชีวิตและ
