ยี่ยนอัดเพิ่มไปด้วย
ภายใต้การโจมตีอย่างต่อเนื่องด้วยแสงสวรรค์ต้าเหยี่ยนใส่จิตวิญญาณของจักรพรรดิมังกรทะเล ทำให้จิตวิญญาณของอสูรร้ายตนนี้เสียหายมากขึ้นเรื่อย ๆ ซึ่งสิ่งนี้มีผลกระทบกับพลังของมันโดยตรง เพราะพลังที่กล้าแกร่งของมันก็พลอยลดลงไปด้วยจากอาการบาดเจ็บระดับจิตวิญญาณนี้
“เจ้า… มดปลวก!”
จักรพรรดิมังกรทะเลโอดครวญออกมาด้วยความเจ็บปวด ร่างที่ใหญ่โตของมันเกลือกกลิ้งไปบนผืนน้ำอย่างทุรนทุราย ขณะเดียวกัน มันก็พยายามใช้หางของมันไล่โจมตีฉู่โม่วไปด้วย
แต่เพราะความเร็วของฉู่โม่วนั้นเร็วกว่ามาก!
แม้จะไม่ต้องใช้การเคลื่อนย้าย ฉู่โม่วก็ยังสามารถหลบการโจมตีได้อย่างง่ายดาย
ยิ่งไปกว่านั้น ทุก ๆ ครั้งที่การโจมตีด้วยหางไม่เกิดผล บาดแผลบนร่างของมังกรทะเลนี้ก็จะยิ่งรุนแรงมากขึ้นไปด้วย
เพียงชั่วพริบตา
ลมหายใจที่แข็งแกร่งของจักรพรรดิมังกรทะเลนี้ก็ลดหายไปจนแทบจะหมดแล้ว รวมทั้งร่างกายก็อาบไปด้วยเลือดสีทองของตัวมันเอง ในขณะที่ตัวฉู่โม่วยังคงไร้บาดแผลใด ๆ ทั้งสิ้น
“ไอ้เวรเอ๊ย!”
“ไอ้มนุษย์เวร!”
“แกมีพรสวรรค์มากขนาดนี้ได้ยังไงกัน!”
จักรพรรดิมังกรทะเลร้องคำรามด้วยความโกรธอย่างต่อเนื่อง และเพราะเสียงคำรามนี้ยังคงทรงพลังจนกระทบต่อสิ่งแวดล้อม ดังนั้นในระยะกว่าพันกิโลเมตร ผืนทะเลก็ได้เหือดแห้งกลายเป็นไอหมอกขึ้นมาทันที
มันโกรธมาก ๆ แล้วในตอนนี้ แถมยังเจ็บปวดมาก ๆ ด้วย
มนุษย์ตรงหน้ามันเป็นเพียงราชันย์ยุทธ์ไม่ผิดแน่
