โจมตีก่อนแล้ว
และในตอนนั้นเอง
“จักรพรรดิมังกรทะเล การที่สัตว์อสูรทะเลเหล่านี้บุกขึ้นไปบนพื้นดิน เป็นฝีมือของแกหรือเปล่า?”
เสียงของฉู่โม่วพลันดังขึ้น
ขณะที่พูดออกไปนั้น ทั่วทั้งร่างของเขาก็ปลดปล่อยลมปราณออกมาจนอวลคลุ้ง พร้อมกับชักกระบี่สารทสังหารออกมาจากฝักเพื่อพร้อมโจมตีกับป้องกันไปด้วย จิตวิญญาณของเขาปกคลุมทั่วชั้นฟ้าราวกับว่ากำลังประกาศสงครามหากได้ยินคำตอบที่ไม่เข้าหู
สวรรค์ชั้นฟ้าและเหล่ามวลเมฆกำลังเป็นพยานให้กับเขาในครั้งนี้
เมื่อสัตว์อสูรตระหนักได้ถึงกลิ่นอายพลัง
จักรพรรดิมังกรทะเลก็หันมองฉู่โม่วด้วยความตกใจ
จริง ๆ มันสัมผัสได้ถึงฉู่โม่วมาตั้งแต่แรกแล้ว แต่เพราะตอนนั้นฉู่โม่วไม่ได้ปลดปล่อยพลังอะไรออกมา มันจึงมองฉู่โม่วว่าเป็นเพียงราชันย์ยุทธ์ทั่ว ๆ ไป ไม่ได้น่ากลัวอะไร
ทว่าตอนนี้ มันกำลังรู้สึกได้ว่าพลังของฉู่โม่วคือหายนะที่มันไม่ควรมองข้าม
“ใช่ มันเป็นฝีมือของฉันเองแหละ!”
มังกรยักษ์กวาดตาไปมองฉู่โม่ว ดวงตาสีแดงของมันเปล่งประกายแสงชัดเจนขึ้นก่อนจะพูดต่อด้วยน้ำเสียงที่เคร่งขรึม “แกน่าจะรู้แล้วนี่ ดูจากท่าทีของแกแล้ว คงจะรู้แล้วสิว่าพวกพ้องของแกที่อยู่ชายฝั่งนั้นถูกพวกเราชักใยเหมือนหุ่นเชิดอยู่!”
“ตอนแรก ฉันคิดว่าจะค่อย ๆ กลืนกินพวกแกโดยการเริ่มโจมตีจากชายฝั่งและกลืนขึ้นไปบนบกเรื่อย ๆ แต่ในเมื่อแกรู้แล้ว ฉันก็ไม่ได้รู้สึกผิดแผนอะไรนักหรอกนะ!”
“อีกไม่นาน บุปผาสวรรค์จำแลงก็จะโตเต็
