ในตอนนี้ ความตายใกล้เข้ามาทุกวินาที มันทำให้เธอเลือกที่จะไม่สนใจผลที่ตามมาอีกต่อไป
หากเธอไม่ทำอะไรสักอย่าง ท้ายสุดเธอก็จะตายโดยที่ไม่ได้ทำอะไรเลย
“ย้ากกกก!”
หมัวซานซานไม่ปล่อยเวลาให้สูญเปล่า เธอรีบพุ่งเข้าใส่สัตว์อสูรที่ห้อมล้อมเธอไว้เพื่อสังหารพวกมันลงทีละตัวอย่างรวดเร็วจนพื้นดินกลายเป็นหลุมขนาดใหญ่กลางวงล้อมของเหล่าสัตว์อสูร หลุมนั้นขยายตัวเพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ จนมีสภาพคล้ายกับโดนัท
ด้วยโอกาสนี้
หมัวซานซานรีบดีดตัวเองออกมาจากวงล้อมในทันที
แต่ถึงอย่างนั้น สัตว์อสูรก็ยังไล่ล่าเธออย่างไม่หยุดยั้ง
ตลอดทางที่เธอต้องวิ่งหนี คือตลอดทางที่เธอต้องคอยกำจัดสัตว์อสูรที่พุ่งเข้าหาเธอด้วย
ในเวลาไม่นาน ทั่วทั้งร่างของหมัวซานซานก็เต็มไปด้วยบาดแผล
ด้านสัตว์อสูรที่ตามเธอมา มีหลายตนที่ถูกสังหารไป แต่ก็ยังมีมากกว่าสิบตนที่ยังไล่ล่าเธออยู่
ภายหลังจากที่หลบหนีมายังเส้นทางอื่นแล้ว หมัวซานซานก็ยังต้องฆ่าสัตว์อสูรที่โผล่ขึ้นมาอีกเป็นครั้งคราว จนกระทั่งเกิดบางอย่างขึ้นจนทำให้สีหน้าของเธอเปลี่ยนไป
“บ้าจริง!?”
“วิชาลับกำลังจะถึงขีดจำกัดแล้ว!”
สีหน้านั้นแสดงความสิ้นหวังออกมา
ในขณะที่ด้านหลังเธอ สัตว์อสูรอีกเจ็ดถึงแปดตนที่ตามเธอมาติด ๆ นั้นไม่ต่างจากยมทูต เมื่อไหร่ที่วิชาลับของเธอถึงขีดจำกัด เธอก็เป็นแค่หนูตัวหนึ่งที่เผลอ ๆ อาจจะเป็นหนูพิการที่ขยับไปไหนไม่ได้เสียด้วยซ้ำ และเมื่อถึงเวลานั้น สัตว์อสูรเหล่านี้ก็จ
