หลบหลีกลูกศรน้ำ จากนั้นก็ถลาลงไปพร้อมกรงเล็บแหลมคมที่ยื่นออกมาราวกับใบมีดด้วยความเร็วสูง
เพียงชั่วพริบตา เสี่ยวจินก็มาถึงตรงหน้าสัตว์อสูรน้ำตัวนี้แล้ว
ฉึก!
เสียงดังขึ้น กรงเล็บที่แหลมคมของเทียนเผิงข่วนไปยังผิวหนังของสัตว์อสูรตัวนั้น ชิ้นเนื้อขนาดใหญ่ถูกแหวกออก และเลือดสีทองก็ไหลออกมา ทำให้น้ำในทะเลสาบกลายเป็นสีทอง
“อ๊าก!”
ร่างกายสัตว์อสูรสั่นเทาอย่างโกรธแค้น ทะเลสาบกลับปั่นป่วน ก่อนที่ม่านน้ำขนาดใหญ่จะพุ่งขึ้นมา สัตว์อสูรตัวนี้สะบัดหางตบลงน้ำ ทำให้ทะเลสาบทั้งหมดระเบิดออกทันที พลันปรากฏลูกบอลน้ำทรงกลมพุ่งออกมาโจมตีเทียนเผิง แต่มันก็พลาดไป
เสี่ยวจินระวังตัวมาก มันบินหลบทันทีหลังโจมตีสำเร็จ จึงไม่ได้รับบาดเจ็บใด ๆ
ต่อจากนั้น
มันยังคงบินโฉบลงมาซ้ำ และเมื่อสัตว์อสูรน้ำไม่ทันได้โต้ตอบ มันก็เหยียดกรงเล็บอันแหลมคมเข้าฉีกเนื้อจนเลือดพุ่งกระฉูดออกมา
ในเวลาต่อมา
เสี่ยวจินยังคงโฉบลงมาและหลบหนีอย่างต่อเนื่อง โดยที่มันไม่ได้รับอันตรายใด ๆ ทำให้สัตว์อสูรดุร้ายถูกโจมตีอยู่ฝ่ายเดียว จนในไม่ช้าร่างก็เต็มไปด้วยบาดแผลฉกรรจ์ เลือดยังคงไหลออกมา ทำให้น้ำในทะเลสาบโดยรอบในระยะสิบกิโลเมตรเจิ่งนองไปด้วยสีทองทั้งหมด
หลังจากนั้นไม่นาน
ในที่สุดสัตว์อสูรน้ำก็รู้แล้วว่าไม่สามารถทำอะไรกับเทียนเผิงได้ จึงไม่กล้าว่ายขึ้นมาเหนือผิวน้ำ ก่อนจะสะบัดหางดำดิ่งลงสู่ก้นทะเลสาบ
สู้ไม่ได้ก็หนีงั้นเหรอ?
แต่…
ความปรารถนาที่จะหน
