มใจที่จะยอมรับมัน
“แม้ว่าสิ่งเหล่านี้จะล้ำค่า แต่ก็ไม่มีอะไรเทียบกับเธอได้หรอก!”
ฉู่โม่วลูบหัวของเฉินซีเวยและพูดด้วยรอยยิ้ม “และพรสวรรค์ธาตุไม้กับธาตุไฟของฉันก็แข็งแกร่งมากแล้ว ดังนั้นฉันไม่ต้องใช้มันเลย”
“ยิ่งไปกว่านั้น…”
“อีกไม่นานเราจะได้เป็นสามีภรรยากันจริง ๆ แล้ว เราจะร่วมทุกข์ร่วมสุขกัน เธอกับฉันจะต่างอะไรกัน?”
เมื่อกล่าวประโยคนี้ออกมา
รอยสีแดงก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเฉินซีเวยทันที
เฉินซีเวยรู้สึกอบอุ่นในหัวใจ
เป็นที่รู้กันดีว่าพรสวรรค์ของฉู่โม่วนั้นสูงมาก
และแม้ว่าเธอจะแข็งแกร่ง แต่เมื่อเทียบกับฉู่โม่วแล้ว ดูเหมือนว่ายังไม่เพียงพอ หากยังเป็นเช่นนี้ต่อไป มันจะยากหากเธอจะเดินตามรอยเท้าของฉู่โม่วให้ทัน
ดังนั้น
แม้ว่าเฉินซีเวยจะเป็นลูกศิษย์ราชันย์เทพยุทธ์เหมันต์เยือกแข็ง เธอก็ไม่เคยหย่อนยานการฝึกฝน กลับกันเฉินซีเวยพัฒนาตนเองอยู่ตลอด เพื่อที่เธอจะได้อยู่เคียงข้างฉู่โม่วและต่อสู้เคียงข้างเขาตลอดไป
ดังนั้น…
ในขณะนี้ หลังจากได้ยินคำพูดของฉู่โม่ว เธอก็ไม่ปฏิเสธ และยอมรับของทั้งหมดอย่างเต็มใจ
ท้ายที่สุดเฉินซีเวยก็ต้องการสมบัติเหล่านี้เพื่อเพิ่มความแข็งแกร่งของเธอ
เธอใส่สมบัติอื่น ๆ ทั้งหมดลงในถุงเก็บของ แต่เหลือโสมเพลิงและแก่นแท้แห่งหัวใจพฤกษาไว้
จากนั้นเธอก็กลืนโสมเพลิงลงในคำเดียว
ในชั่วพริบตา เฉินซีเวยรู้สึกได้ถึงความอบอุ่นจากร่างกายของเธอ มันแผ่ซ่านไปยังแขน ขา และกระดูกอย่างรวดเร็ว
ย
