อสูรระดับ 8 ชั้นกลาง?”
ราชันย์เทพยุทธ์ชิงชางลืมตาขึ้นด้วยความประหลาดใจในดวงตาของเขา
“ใช่แล้วครับ”
ราชันย์เทพยุทธ์พยักหน้า
ได้ยินแบบนี้
ราชันย์เทพยุทธ์ชิงชางครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นพยักหน้าช้า ๆ และพูดว่า “ฉันรู้แล้ว ไม่เห็นจะเป็นอะไรนี่”
“แต่ในด้านของฉู่โม่ว เผื่อว่ามีอะไรผิดพลาด…”
“ไม่เป็นไร ฉู่โม่วมีความแข็งแกร่งขั้นราชันย์เทพยุทธ์อยู่แล้ว เขาไปที่เขตแดนศักดิ์สิทธิ์เพื่อเพิ่มความแข็งแกร่ง ตอนนี้เขาแข็งแกร่งมาก… อีกอย่าง เขาก็เป็นคนใจเย็นและรอบคอบ เราทำได้แค่คอยดู” ราชันย์เทพยุทธ์ชิงชางกล่าวอย่างช้า ๆ
“ครับ”
ราชันย์เทพยุทธ์พยักหน้า จากนั้นเมื่อเห็นว่าไม่มีคำสั่งอื่นใดจากราชันย์เทพยุทธ์ชิงชางแล้วเขาจึงจากไปอย่างเงียบ ๆ
หลังจากที่เขาจากไป
ราชันย์เทพยุทธ์ชิงชางก็หลับตาลงอีกครั้งและเข้าสู่นิทรา
…
นอกสุดยอดฐานจงไห่
ตามข้อมูลที่ได้รับมา ฉู่โม่วมุ่งหน้าไปทางเหนือตลอดทาง
ภายใต้ทักษะชั่วลัดนิ้วมือ ในเวลาน้อยกว่าก้านธูปมอด เขาได้ข้ามระยะทางหนึ่งแสนห้าหมื่นกิโลเมตรมาแล้ว
เขามรกต
ก่อนเกิดหายนะ มันเป็นเพียงเนินเขาเล็ก ๆ แต่หลังจากเกิดหายนะ ไหล่เขาขยายออกไปหลายพันเท่าและกลายเป็นเทือกเขาขนาดใหญ่ที่มีรัศมีหลายพันกิโลเมตร
เมื่อยืนกลางอากาศแล้วมองลงมา
เขามรกตปกคลุมไปด้วยต้นไม้หนาแน่นมาก แม้แต่แสงแดดก็ส่องเข้าไปไม่ได้
ฉู่โม่วค้นหาอย่างละเอียดบนท้องฟ้า จากนั้นไม่นาน เขาก็พบร่างของสัตว์อสูรระดับ
