บทที่ 272 หอคอยดารารุ่งชั้นที่ 100 สุดยอดรางวัลอันน่าสะพรึงกลัว!
ผ่านไปครึ่งชั่วโมง ฉู่โม่วก็เริ่มออกเดินทางไปยังเมืองวั่งเฉิงซึ่งเป็นที่ตั้งของหอคอยดารารุ่ง
จากตำแหน่งของเขาไปยังเมืองวั่งเฉิงนั้นเป็นระยะทางกว่าแปดแสนกิโลเมตร หากเป็นเมื่อก่อนฉู่โม่วคงใช้เวลานานกว่านี้มาก
แต่ตอนนี้ ภายในเวลาไม่ถึงสามสิบนาที เขาก็กลับมาถึงเมืองวั่งเฉิง และตรงไปยังหอคอยดารารุ่งโดยไม่รีรอ
ในตอนนี้มีผู้ปลุกพลังอยู่ที่นี่มากกว่าสิบคนที่นั่งขัดสมาธิอยู่บนหอคอยดารารุ่ง
บางส่วนก็ฝึกฝนอยู่ที่นี่ แต่ส่วนมากก็ออกไปสำรวจหาสมบัติต่าง ๆ มากันแล้ว เพราะพวกเขาคิดว่าใกล้จะหมดเวลาแล้วจึงได้มาที่นี่ ตอนแรกคิดว่าจะปีนต่อไปสักสองสามชั้น พลังก็อาจจะพัฒนาขึ้นมาบ้าง และก็จะได้ใช้โอกาสนี้ในการฝึกฝนพลังจิตวิญญาณด้วย
เมื่อฉู่โม่วมาถึง ผู้ปลุกพลังมากมายก็สังเกตเห็นเขาและเผยสีหน้าประหลาดใจออกมา
“ฉู่โม่วเหรอ?”
“ราชันย์เทพยุทธ์ฉู่… ทำไมเขาถึงกลับมาที่นี่ล่ะ?”
“หรือว่าเขาจะใช้โอกาสสุดท้ายนี้ฝึกฝนพลังจิตวิญญาณ?”
“ฉันไม่เห็นเขามานานกว่าสองเดือน ทำไมถึงรู้สึกว่ารัศมีของราชันย์เทพยุทธ์ฉู่น่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าเดิมล่ะ… ฉันเคยรู้สึกแบบนี้มาก่อน แต่ตอนนี้พอดูให้ดีก็อดรู้สึกกลัวไม่ได้เลย!”
“เขาต้องเจอสมบัติชิ้นใหญ่ในเขตแดนศักดิ์สิทธิ์แน่!”
“น่ากลัวจริง ๆ ความเร็วในการฝึกแบบนี้มันน่าเหลือเชื่อเกินไปแล้ว!”
“บางทีเขาอาจจะเป็นมหาราชันย์เทพยุทธ
