ต่างก็กระซิบกระซาบ บางคนก็มั่นใจในตัวฉู่โม่วยิ่งนัก ส่วนบางคนก็มีความเห็นตรงกันข้าม
…
แต่ตอนที่ทุกคนกำลังพูดคุยกันอยู่นั้น บนชั้นที่ 90 ในตอนนี้
ฉู่โม่วยืนอยู่ที่นั่นและสัมผัสแรงกดดันทางจิตวิญญาณโดยรอบอย่างระมัดระวัง
ก่อนจะมาที่นี่ เขาใช้พลังไปจนหมด และแรงกดดันมหาศาลก็แทบจะทำให้เขาขาดอากาศหายใจ
แต่ตอนนี้
เขารู้สึกสบายยิ่งกว่าเก่ามาก
ไม่รู้ว่าเป็นเพราะพลังที่ทะยานสูงขึ้นหรือเจตจำนงแห่งสายฟ้าที่เปลี่ยนไปเป็นกฎเกณฑ์มายาแห่งสายฟ้า ดังนั้นแล้ว แม้ว่าฉู่โม่วจะยังสัมผัสได้ถึงแรงกดดัน เขาก็ไม่ได้ใกล้ถึงขีดจำกัดอย่างที่เคยอีกแล้ว
‘ไปต่อ!’
‘ไปต่อแล้วไปให้ถึงชั้นสูงสุด!’
เมื่อคิดได้ดังนั้น
ฉู่โม่วก็ก้าวไปข้างหน้าและเดินขึ้นไปยังชั้นที่ 92
ตูม!
แรงกดดันทางจิตวิญญาณอันน่าสะพรึงกลัวอาบไปทั่วร่าง แถมยังหนักอึ้งราวกับภูผา
หากผู้ปลุกพลังคนอื่นมายืนอยู่ที่นี่ เขาคงจะถูกบดขยี้กลายเป็นเนื้อบดอย่างแน่นอน
แต่สำหรับฉู่โม่วแล้ว มันยังเป็นแรงกดดันที่พอรับได้
ปรับการหายใจและก้าวขึ้นบันไดอีกครั้ง
ชั้นที่ 93!
ชั้นที่ 94!
ชั้นที่ 95!
แรงกดดันมาจนถึงขีดสุด แม้แต่ฉู่โม่วก็รู้สึกว่าเคลื่อนไหวได้ลำบาก
ทว่าเขาก็ไม่ตื่นตระหนกแต่อย่างใด
กระบวนท่าลับแสงสวรรค์ต้าเหยี่ยนและกระบวนท่าจิตวิญญาณสังหารไปถึงจุดสูงสุดทันที
แสงสีทองปรากฏขึ้นรอบกายเขา
ชั้นที่ 96!
ปัง!
ด้วยเสียงดังลั่น กงล้อทองคำปฐมวิญญาณที่ชั้นนอกสุดบนร่างกายของ
