บทที่ 268 วานรยักษ์อัสนี กระบี่พิสุทธิ์ผ่าสวรรค์สำแดงเดช！
เสียงระเบิดดังสนั่น！
เมื่อเปลวเพลิงอันร้อนแรงมอดดับลง ก็ปรากฏซากศพตายกลาดเกลื่อน และค่อย ๆ สลายเป็นผุยผง
สัตว์อสูรระดับ 8 นั้นมีความแข็งแกร่งเทียบได้กับขั้นราชันย์เทพยุทธ์ แม้บางส่วนจะไม่ตายทันทีจากเปลวเพลิงที่แผดเผา แต่ก็ได้รับบาดเจ็บสาหัสจนต้องกรีดร้องออกมา
ภาพลวงตาอีกาสุริยันได้ทิ้งร่องรอยเปลวเพลิงสีทองแห่งดวงอาทิตย์ไว้
แม้ตอนนี้จะหลงเหลือเพียงเล็กน้อย แต่พลังทําลายล้างยังคงสูงอยู่ ซึ่งเพียงพอที่จะคร่าชีวิตสัตว์อสูรเหล่านี้
สัตว์อสูรดุร้ายจํานวนมากตกตายไปทีละตัว ทำให้จุดแสงสีม่วงค่อย ๆ เพิ่มขึ้นรวมตัวกันเป็นสายธารขนาดเล็กไหลมารวมกันยังร่างกายของฉู่โม่ว
86%！
87%！
88%！
89%！
…
ตู้ม！
ด้วยแรงสั่นสะเทือนที่มาจากร่างกายของฉู่โม่ว เจตจำนงแห่งสายฟ้าของเขาเพิ่มขึ้นเป็น 90%！
ถึงแม้การทำความเข้าใจต่อเจตจำนงแห่งสายฟ้าจะยากมากขึ้นเรื่อย ๆ
แต่ภายใต้การไหลเวียนบรรจบกันของจุดแสงสีม่วงจํานวนมาก ก็ไม่ได้ทำให้ความเข้าใจของฉู่โม่วนั้นหยุดลง หากแต่เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง
เมื่อมาถึง 90% มันก็ยังไม่หยุด
ครึ่งชั่วโมงผ่านไป
เจตจำนงแห่งสายฟ้าของฉู่โม่วก็มาถึงระดับ 93%！
ในเวลานี้
จํานวนสัตว์อสูรยังคงตายลงไปอย่างต่อเนื่อง
‘บางทีฉันควรใช้โอกาสนี้ เพิ่มระดับไปถึงความสมบูรณ์แบบ 100%!’
ฉู่โม่วจมดิ่งในความคิด
จากนั้นก็กระหายที่จะปลิดชีพสัตว์อสูรเพิ่มมากขึ
