บทที่ 266 อสนีบาตไหลเข้าสู่ร่างกาย เปิดจุดฝังเข็มและจุดตันเถียน!
“ในที่สุดก็กำจัดไปได้ซะที!”
เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายสิ้นลมหายใจ ฉู่โม่วจึงปลดภาพลวงตาอีกาสุริยันออก ก่อนจะแสดงสีหน้าไม่สู้ดีนัก
“พลังจิตยังแข็งแกร่งไม่พอ!”
‘ถ้าสามารถสร้างยุทธภัณฑ์วิญญาณขึ้นมาเองได้ ตอนที่เผชิญหน้ากับอสูรสีทองตนนี้ ฉันก็ไม่จำเป็นต้องใช้มันตราเลย แถมยังสังหารมันได้ด้วยพลังจิตเพียงอย่างเดียว!’
‘ดูเหมือนว่าตอนฉันกลับไปที่ฐานคราวนี้จะต้องฟื้นฟูร่างกายให้เร็วที่สุด แล้วก็สร้างยุทธภัณฑ์วิญญาณของตัวเองซะแล้ว!’
ฉู่โม่วคิดในใจ
ต่อมา
เขาเพ่งสายตาไปยังหน้ากาก
ด้วยการตายของอสูรสีทอง ประตูก็ได้ปรากฏขึ้นยังเบื้องหลังของเขา
ฉู่โม่วเดินตรงเข้าไปทันที
เมื่อเข้าไปแล้ว ก็พบกับอาคารแออัดตั้งตระหง่านอยู่ตรงหน้า แต่ละหลังล้วนมีคานแกะสลักอย่างวิจิตร ดูเป็นสถานที่สำคัญของที่นี่
ด้านใน ฉู่โม่วเห็นแท่นศิลาซึ่งจารึกคำว่า ‘ดินแดนแห่งวิญญาณสายฟ้า’ ตั้งอยู่
“ดินแดนแห่งวิญญาณสายฟ้า… หมายความว่าไง”
เขาพึมพำ
เขาไม่รู้เลยว่าที่แห่งนี้เป็นสถานที่แบบไหนกันแน่
สิ่งเดียวที่สามารถบอกได้ตอนนี้ก็คือ น่าจะมีความเกี่ยวข้องกับพรสวรรค์ธาตุสายฟ้า
ฉู่โม่วเดินผ่านมันไป
ในที่สุดเขาก็เข้ามาในอาคารอย่างไม่รู้ตัว
มันเป็นห้องโถงขนาดใหญ่
ภายในโถงนั้นว่างเปล่า หลังจากที่ลองสำรวจอย่างระมัดระวังแล้ว ฉู่โม่วพบว่ามันไม่มีอะไรอยู่เลย เขาจึงเดินออกไปเพื่อเดินต่อไปยั
