เขตแดนศักดิ์สิทธิ์เปิดเพียงสามเดือน และวันนี้เหลือเวลาอีกไม่ถึงสองเดือน หากจะใช้เวลาเพื่อเรียนรู้เจตจำนงแห่งสายฟ้า ก็นับว่าเสียเวลาโดยใช่เหตุ
ดังนั้นฉู่โม่วจึงหยุดทันที
“เฮ้อ…”
หลังหายใจเข้าลึก ๆ แล้วลุกขึ้นยืน
สายตาของเขาก็จับจ้องไปที่สระอัสนี
รัศมีของสระอัสนีนี้มีขนาดเพียง 10 กิโลเมตร แต่มันมีพลังงานที่บริสุทธิ์มาก ถ้ากลืนกินมันได้หมด ความแข็งแกร่งของเขาจะเพิ่มขึ้นได้อย่างแน่นอน
แต่สำหรับฉู่โม่ว
สิ่งที่สำคัญที่สุดในขณะนี้ไม่ใช่การเพิ่มความแข็งแกร่ง
สิ่งที่สำคัญคือ…
“ตามหาสมบัติ!”
ฉู่โม่วพึมพำ และเมื่อตวัดมือของเขา ก็มีตราสีดำสนิทประกายสีม่วงปรากฏออกมา
เขาถือไว้ในมือ
ฉู่โม่วสัมผัสได้ถึงความอบอุ่นจากตรานี้ มันทำให้รู้สึกถึงความร้อนรน
ดูเหมือนว่ามีบางอย่างกำลังดึงดูดมันอยู่ตลอดเวลา
ตราที่ได้รับจากเฉียนเหิงนั้นดูพิศวงมาก ทำให้ฉู่โม่วสงสัยว่ามันอาจเป็นกุญแจไขไปสู่สมบัติหรือคัมภีร์อะไรบางอย่าง ดังนั้นเขาจึงมาที่แห่งนี้
และตอนนี้
ความคาดหมายของเขาก็ถูกต้อง
เมื่อคิดเช่นนี้ ฉู่โม่วก็ถือตรานี้ไว้พร้อมกับออกสำรวจพื้นที่ใต้ดิน
จนถึงเวลานี้
ที่นี่มีเพียงฉู่โม่วเท่านั้นที่มาสำรวจมิตินี้อย่างละเอียด
เมื่อมองไปรอบ ๆ
เห็นว่ามิตินี้ไม่ใหญ่ไม่เล็กจนเกินไป เมื่อแผ่พลังวิญญาณออกไป เขาสามารถรับรู้ได้อย่างชัดเจนว่าสถานที่นี้มีรัศมีไม่กี่พันกิโลเมตรเท่านั้น
นอกเหนือจากสระอัสนีแล้วก็ไม่พบสิ่งก่อสร้างพิเศ
