สีหน้าของอสรพิษทมิฬก็นิ่งค้าง และดูเหมือนว่ามันไม่เคยคิดว่าจะเป็นเหตุผลเช่นนี้ หลังจากคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ มันก็พูดว่า “ผู้ปลุกพลังมนุษย์ ดอกไม้ผลึกแก้วอัสนีเหล่านี้เป็นสมบัติของฉัน ฉันแนะนำให้แกออกไปให้เร็วที่สุด มันไม่ใช่ของแก!”
มันอ้าปากขู่
“ถ้าฉันไม่ไปล่ะ?”
เป็นไปไม่ได้ที่ฉู่โม่วจะจากไปง่าย ๆ เพียงเพราะมันบอกเช่นนี้
“งั้นก็ตายที่นี่เสีย!”
อสรพิษทมิฬคำราม
ต่อจากนั้น
มันไม่พูดอีกต่อไป ทันใดนั้นร่างตรงหน้าก็กระโดดขึ้น กลายเป็นลำแสงพุ่งเข้าหาฉู่โม่ว
“หน่วงกาลเวลา!”
ฉู่โม่วใช้พรสวรรค์ห้วงเวลาของเขา ระลอกคลื่นที่มองไม่เห็นก็กระจายออกไป เมื่อมันพุ่งตรงไปยังอสรพิษทมิฬ ทำให้ร่างของมันช้าลงทันที
ต่อจากนั้น
ฉู่โม่วมุ่งตรงมายังอสรพิษทมิฬ อณูแห่งชีวิตและเลือดในร่างกายของเขาปั่นป่วนอย่างรุนแรง ด้วยการเพิ่มขึ้น 400 เท่า พลังเกือบ 300,000 พลังมังกรก็ปะทุขึ้นทันที
“ตัด!”
กระบี่เล่มหนึ่งหล่นลงมา แสงสีแดงเข้มพลันพุ่งผ่านอากาศราวกับท้องฟ้าแยก
เมื่อตกลงบนร่างของอสรพิษทมิฬ ก็ทิ้งไว้เพียงรอยแผลตื้น ๆ พร้อมกับร่างของมันที่กระแทกลงกับพื้นในเวลาเดียวกัน
จากนั้นฉู่โม่วก็ไม่ลังเล
เขาโจมตีอีกครั้ง กระบี่ยาวในมือของเขาก็หล่นลงมาทีละเล่ม ๆ
กระบี่แล้วกระบี่เล่า เชือดเฉือนที่จุดเดิมซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ในพริบตากระบี่หลายร้อยเล่มเฉือนลงไป
“ฟ่อ!”
ในที่สุด!
ด้วยเสียงของกระบี่ยาวที่แทงเข้าไปในเนื้อ ในที่สุดกระบี่สารทสั
