ำไม?
“ฉันเป็นใครก็ไม่สำคัญหรอก”
“สิ่งที่สำคัญที่สุดคือพวกแกกำลังจะตาย!”
ฉู่โม่วกล่าว
“ไร้สาระ!”
จี้เฟิงดูโกรธจัด “แกยังเด็กแต่ปากดีไม่เบาเลยนี่ คิดว่าจะเอาชนะฉันได้ด้วยพรสวรรค์เหรอ… ฉันไม่กระจอกขนาดนั้นหรอกนะ!”
“ฆ่ามัน!”
เมื่อพูดจบ
เขาไม่รอช้าและนำลูกแก้วอัสนีขึ้นไปไว้เหนือศีรษะ พลังสายฟ้าไร้ที่สิ้นสุดหลั่งไหลเข้าไปในลูกแก้วอัสนี ก่อเกิดเป็นสายฟ้าศักดิ์สิทธิ์อันน่าสะพรึงกลัวที่โจมตีไปยังฉู่โม่ว
ในขณะเดียวกัน
ราชันย์เทพยุทธ์อีกสี่คนต่างก็ใช้กระบวนท่าของตัวเองเข้าโจมตีฉู่โม่วอย่างรวดเร็วและตั้งใจจะสังหารฉู่โม่วในคราวเดียว
เมื่อเห็นว่าตัวเองกำลังถูกรุม
ตอนนั้นเอง
ฉู่โม่วไม่ได้หลบหลีก แต่กลับก้าวไปข้างหน้าและยื่นมือออกไป
“หน่วงกาลเวลา!”
ปึ่ง!
รอยแยกล่องหนกระจายออกไป เหล่าผู้ปลุกพลังสัมผัสได้ว่าจู่ ๆ ความเร็วหรือแม้แต่ความคิดของพวกเขาก็เชื่องช้าลงมาก หลังจากนั้นไม่นานพวกเขาก็หลุดออกมาเป็นอิสระ
แต่จังหวะนี้ก็เพียงพอที่จะแยกระหว่างความเป็นกับความตายได้แล้ว
“กระบี่สะบั้นพันดารา!”
เลือดและอณูแห่งชีวิตพลุ่งพล่านออกมา ปราณกระบี่ไร้ที่สิ้นสุดพวยพุ่งและเกิดเป็นสนามพลังกระบี่อันน่าสะพรึงกลัวรอบกายเขาทันที
คมมีดขนาดจิ๋วนับไม่ถ้วนถาโถมออกมาให้ทุกคนได้เห็น
ทันใดนั้น
พวกเขาพลันมองเห็นดาวที่ถูกสร้างขึ้นจากรัศมีกระบี่และโจมตีมายังพวกเขาโดยตรง
“อึก! เฮือก!”
ตามมาด้วยเสียงโอดครวญ
ราชันย์เทพยุทธ์ทั้งสี่แ
