บทที่ 118เมื่อคำพูดของเซียวอันสิ้นสุดลง ในสวนก็พลันเงียบสงัดลงทันที
ท่านลุงสวีค่อยๆ เบิกดวงตาที่เต็มไปด้วยริ้วรอยกว้างขึ้น เขามองเซียวอันอย่างไม่อยากจะเชื่อ จากนั้นก็หันไปมองเซียวเหยียน คุณชายน้อยเหยียน…คือยอดฝีมือระดับสิบห้าลี้?!
เซียวจ้านเฉิงกับเฟยหลงที่อยู่ข้างๆ ก็ตะลึงงันไปเช่นกัน บนใบหน้าเต็มไปด้วยความตกตะลึง
เมื่อเห็นเซียวอันตื่นเต้นถึงเพียงนี้ เซียวจ้านเฉิงก็รู้ดีว่าด้วยนิสัยที่เคร่งครัดของเขา ย่อมไม่มีทางพูดจาเหลวไหลเป็นแน่ แต่ข่าวนี้ก็ทำให้เขาทั้งยินดีและตกตะลึงเกินไปแล้ว
“จริงรึ? เหยียนเอ๋อร์ไม่ได้สร้างรากฐานและหลอมโลหิตไม่สำเร็จหรอกหรือ?” เซียวจ้านเฉิงอดไม่ได้ที่จะกล่าวอย่างตื่นเต้น
เซียวอันพยักหน้าอย่างแรง กล่าวอย่างยินดี “จริงขอรับ! จริงแท้แน่นอน! ข้าเองก็ไม่ทราบสาเหตุเช่นกัน คงมีเพียงคุณชายน้อยเหยียนที่รู้ คาดว่าคงจะเป็นท่านอาสองที่แอบช่วยเหลือคุณชายน้อยกระมังขอรับ”
ท่านอาสอง…
ในใจของเซียวจ้านเฉิงสั่นสะท้านอย่างแรง
ท่านอาสองคือยอดฝีมือระดับจตุรภพ และผู้ที่อยู่ในขอบเขตนี้ก็มีความสามารถหนึ่งที่ทำให้นักสู้นับไม่ถ้วนต้องอิจฉาริษยา นั่นก็คือการ “ฝืนชะตาฟ้าเปลี่ยนลิขิต”!!
สามารถ
