ยุดตรงหน้าฉู่โม่ว แสดงความเคารพและขอบคุณอย่างจริงใจ
“ไม่ต้องคิดมากหรอกครับ ผมเองก็ต้องขอบคุณที่ไว้วางใจกันนะครับ”
ฉู่โม่วพูดด้วยรอยยิ้ม
เฉียนเหิงส่ายหน้าอีกครั้งและพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง “คุณฉู่จะถ่อมตนมากไปแล้วครับ สำหรับคุณนี่อาจจะเป็นเรื่องเล็ก ๆ แต่สำหรับพวกเรา นี่มันยิ่งใหญ่มาก ๆ เลยครับ!”
น้ำเสียงของเขาอัดแน่นไปด้วยความรู้สึกเปี่ยมล้น
ในตอนแรก เขาคิดว่าฉู่โม่วนั้นมีพลังเพียงแค่ราชันย์ยุทธ์ระดับต้นเท่านั้น ซึ่งมันทำให้เขารู้สึกผิดหวังขึ้นมาในใจเล็กน้อย จนเขาเคยต่อว่าหวังเฉิงในใจเพราะคิดว่าอีกฝ่ายเกรงกลัวพลังของราชันย์ยุทธ์แห่งเงามืดเสียจนไม่กล้ามาเผชิญหน้า
แต่ใครกันจะไปคาดคิด
ฉู่โม่วที่อยู่แค่ระดับราชันย์เทพยุทธ์ที่เรียกได้ว่า “ระดับพลังต่ำ” จนไม่สามารถทำอะไรได้ในสถานการณ์เช่นนี้ แต่เพียงแค่เขาขยับตัวกลับแสดงพลังที่น่ากลัวถึงเพียงนี้ออกมา แสดงว่าเขาคนนี้ต้องแข็งแกร่งเทียบเท่าระดับราชันย์เทพยุทธ์ และยังเต็มใจช่วยตระกูลเฉียนของเขาด้วย!
‘โชคดีจริง ๆ ที่ไม่ได้พูดอะไรต่อหน้าคุณฉู่ในตอนนั้น ถ้าขืนเขาไม่พอใจละก็ ตระกูลเฉียนของฉันคงไม่รอดแน่!’
คิดได้เช่นนั้น
เขาก็ยิ่งรู้สึกขอบคุณฉู่โม่วมากขึ้นไปอีก
“คุณฉู่ครับ เพื่อเป็นการตอบแทนที่ตระกูลเฉียนของฉันรอดพ้นอันตรายมาได้ พวกเขาจึงอยากจะจัดงานเลี้ยงให้ที่คฤหาสน์คืนนี้ให้คุณน่ะ ขอเชิญคุณฉู่มาร่วมงานเลี้ยงครั้งนี้ด้วย!”
เฉียนเหิงกล่าวเชิญอย่า
