คัญ!
ถ้าเขาช่วยเพื่อนของหวังเฉิงกำจัดราชันย์ยุทธ์แห่งเงามืดออกไปหรือสังหารเขาได้ ฉู่โม่วอาจจะได้รับสมบัติชิ้นนั้นมาหรือแม้แต่สมบัติอื่น ๆ เสียด้วยซ้ำ
หรือหากไม่เป็นเช่นนั้น
ชื่อของราชันย์ยุทธ์แห่งเงามืดก็ทำให้ฉู่โม่วเคลือบแคลงใจอยู่ไม่น้อย
ผู้ปลุกพลังไร้สำนักที่ปลุกพรสวรรค์แห่งความมืดขึ้นมาสามารถสังหารราชันย์เทพยุทธ์ได้ทั้งที่อยู่ในขั้นราชันย์ยุทธ์ พรสวรรค์แห่งความมืดของเขาคงไม่ได้อยู่ในระดับต่ำเป็นแน่!
และพรสวรรค์ธาตุมืดของฉู่โม่วเองก็ถือว่าอยู่ในระดับสูง
บางทีเขาอาจใช้โอกาสนี้ในการพัฒนาฝีมือได้
เมื่อคิดได้ดังนั้น
หลังจากที่ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ฉู่โม่วก็ค่อย ๆ เอ่ยขึ้น “ฉันจะทำหน้าที่แทนความจริงใจของนายเอง!”
“จริง… จริงเหรอ?”
“คุณตกลงเหรอ?”
หวังเฉิงกล่าวอย่างไม่เชื่อหูตัวเอง
อันที่จริง เขาเตรียมใจรับคำปฏิเสธของฉู่โม่วแล้วด้วยซ้ำ
แต่ใครจะไปรู้…
คนคนนี้จะตอบตกลงจริง ๆ !
ความตื่นเต้นดีใจปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขาทันที
แต่ในตอนนั้นเอง ฉู่โม่วก็พูดขึ้น “แต่… ฉันมีเงื่อนไข”
“คุณว่ามาเลย!”
“ไม่ว่าเป็นอะไร ผมก็จะทำแน่นอน!”
หวังเฉิงประกาศกร้าว
“ฉันไม่รู้จักพื้นที่บริเวณนี้ ในเมื่อนายอาศัยอยู่แถวนี้ นายคงจะรู้จักพื้นที่เป็นอย่างดี ฉันเลยจะให้นายวาดแผนที่ให้ รวมถึงพิกัดและสถานที่ทั้งหมดที่นายรู้จักด้วย”
ฉู่โม่วกล่าว
“ไม่มีปัญหา!”
หวังเฉิงตอบรับทันที
แล้วเขาก็หยิบกระดาษและปากกาออกมาจากถุงเก็บขอ
