พักหนึ่ง เขาก็ส่ายหัว
“ไปเถอะ นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันมาที่นี่ และฉันก็ว่าจะเดินเล่นเพื่อดูธรรมเนียมของที่นี่ซะก่อน”
ฉู่โม่วกล่าว
มีโอกาสมากมายในเขตแดนศักดิ์สิทธิ์
แม้ว่าเขาจะไม่รู้อะไรมากนักเกี่ยวกับสถานที่แห่งนี้ แต่เขามีเวลาสามเดือน ดังนั้นเขาจึงสามารถสำรวจมันด้วยตัวเอง และบางทีเขาอาจจะเจอโอกาสบางอย่างก็ได้
และการตามอวี่เฟิงไปยังวิหารวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ แน่นอนว่าเป้าหมายนั้นก็ชัดเจน
แต่สถานที่เหล่านี้ถูกสำรวจโดยผู้อาวุโสของเผ่าพันธุ์มนุษย์แล้ว ถึงจะได้อะไรมาก็เหมือนการถอนฟันคุดเท่านั้น ไม่เหลือรางวัลดี ๆ อะไรอยู่แล้ว
“ช่างเถอะ ในเมื่อพี่ฉู่ไม่เต็มใจฉันก็ไม่ฝืน”
อวี่เฟิงส่ายหัวอย่างเศร้าสร้อย
แต่แล้วเขาก็นึกอะไรบางอย่างออกและหยิบหนังสือหยกออกมา
“สิ่งนี้คือแผนที่ของเขตแดนศักดิ์สิทธิ์ที่ฉันรู้จัก แม้ว่าบันทึกจะเปรอะเปื้อนไปมาก แต่ก็ต้องช่วยพี่ได้บ้าง”
ว่าแล้ว
เขาก็ส่งหนังสือหยกให้กับฉู่โม่ว
ครั้งนี้ฉู่โม่วไม่ปฏิเสธ
เขาไม่รู้อะไรมากนักเกี่ยวกับเขตแดนศักดิ์สิทธิ์ และการนำทางของแผนที่จะช่วยให้เขาสะดวกอย่างมาก
ดังนั้นฉู่โม่วจึงรับมันและขอบคุณเขาด้วยความจริงใจ
“ด้วยความยินดี”
อวี่เฟิงโบกมือและพูดอย่างไม่ถือตัว
มันเป็นเพียงแผนที่ธรรมดา ๆ ในบรรดาผู้ปลุกพลังที่เข้าสู่เขตแดนศักดิ์สิทธิ์ในวันนี้ อย่างน้อยครึ่งหนึ่งของพวกเขาก็มีมัน ดังนั้นมันจึงไม่ใช่ความลับ และสามารถนำมันออกมาเพื่อใช้ผูกมิตรกับฉ
