ความสามารถในการเร่งหรือหน่วงเวลาของฉันพัฒนาขึ้นไปอีกขั้นด้วย!”
คิดได้เช่นนั้น
โดยไม่ลังเล ฉู่โม่วก็ถือศิลาแห่งกาลเวลาไว้แล้วนั่งขัดสมาธิลงไปทันที เขาหลับตาลงและค่อย ๆ กระตุ้นพรสวรรค์แห่งห้วงเวลาในร่างของเขาออกมาเพื่อเชื่อมต่อกับศิลาแห่งกาลเวลาในมือนี้
พรสวรรค์แห่งห้วงเวลาที่อัดแน่นอยู่ในศิลาแห่งกาลเวลานั้นเข้มข้นมาก และมีต้นกำเนิดของกาลเวลาแฝงอยู่ด้วย
ในตอนนี้
ด้วยการเชื่อมต่อของฉู่โม่ว พลังงานแห่งกาลเวลาก็พุ่งเข้าหาสิ่งที่มีลักษณะคล้ายคลึงกับมัน นั่นคือร่างของฉู่โม่ว มันกระจายไปทั่วร่าง ไปตามแขนและขาของเขาในพริบตา
ไหลเปลี่ยนจากทั่วทั้งร่างเข้าสู่เส้นลมปราณ วิ่งพล่านไปทั่วตามทุกหนแห่งที่เส้นลมปราณไหลผ่าน ทำให้กาลเวลารอบตัวของฉู่โม่วเกิดความแปรผันเล็กน้อย
แต่โชคดีที่พลังงานแห่งกาลเวลารอบ ๆ ตัวเขานั้นไม่ได้กระจายออกไปด้วย
เพราะเหล่าผู้ปลุกพลังคนอื่นที่อยู่แถวนั้นต่างมองดูสภาพของฉู่โม่วที่ตอนนี้ไม่ได้ต่างอะไรกับคนที่กำลังนั่งฝึกฝนเลยแม้แต่น้อย ซึ่งทำให้พวกเขาไม่ได้ใส่ใจอะไร
“ดูดกลืน!”
เมื่อพลังงานแห่งกาลเวลาภายในร่างกายมากขึ้น ฉู่โม่วก็เริ่มดูดกลืนมันด้วยความแข็งแกร่งทั้งหมดของเขาทันที
เมื่อเวลาผ่านไป
เขาดูดซับพลังมากขึ้นเรื่อย ๆ และการดูดกลืนพลังงานแห่งเวลาก็ทำให้เขาแข็งแกร่งมากขึ้นเช่นกัน พรสวรรค์ห้วงเวลาในร่างกายของเขาก็ค่อย ๆ พัฒนาขึ้นตามลำดับ
ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าไหร่
ในที่ส
