ไปแล้ว สีหน้าของพวกเขาค่อนข้างจะพึงพอใจกันมากเลยทีเดียว
และด้วยพลังของสมบัติเหล่านั้น จึงทำให้แรงกดดันที่แผ่ซ่านออกมากลับหนักแน่นขึ้นในพริบตา
หลังจากมาถึงกันที่ชั้นนี้แล้ว ช่องว่างระหว่างเหล่าผู้มีพรสวรรค์แต่ละคนก็เริ่มชัดเจนขึ้นมา บางคนจมปลักอยู่กับชั้นที่ 30 ทำให้การขึ้นไปยังชั้นต่อไปช้าลง ในขณะที่บางคนยังรักษาความเร็วไว้ได้อย่างต่อเนื่องจนกระทั่งถึงชั้น 40-50
แต่ก็ใช่ว่าจะไม่รู้จักเหน็ดจักเหนื่อยกัน เมื่อมาถึงชั้นที่ 40 ปลาย ๆ ถึงชั้นที่ 50 ความเร็วของผู้มีพรสวรรค์ส่วนใหญ่ก็ลดฮวบเป็นอย่างมาก
ใช่แล้ว
นี่คือธรรมชาติคัดสรร ที่คัดเอาผู้แข็งแกร่งเอาไว้
“จับตาดูฉันไว้นะ!”
ร่างของฉางจื่อเฉินพุ่งพรวดออกมาและมุ่งไปด้านหน้าต่อ
ความเร็วนั้น
ราวกับไม่ได้รับผลกระทบอะไรเลยตลอดทาง เขายังคงไต่ขึ้นไปได้อย่างรวดเร็ว
10 ชั้น!
20 ชั้น!
30 ชั้น!
40 ชั้น!
50 ชั้น!
60 ชั้น!
เพียงชั่วพริบตา คนคนนี้ก็ไปได้ไกลถึงชั้นที่ 60 เสียแล้ว
แต่พอหลังจากนั้น ความเร็วก็ตกลง
จนในท้ายที่สุด
เขามาถึงชั้นที่ 67 ก่อนจะต้องส่ายหน้ากับความเหน็ดเหนื่อยที่ต้องแบกรับนี้
มันคือขีดจำกัดที่ไม่สามารถฝ่าไปได้มากกว่านี้แล้ว ถึงแม้ว่าจะใช้ความพยายามถึงขีดสุดก็คงปีนไปได้อีกสักชั้นสองชั้น แต่หากทำแบบนั้นคงเหนื่อยเกินกว่าที่จะรักษาความมั่นคงของร่างจิตวิญญาณไว้ได้
และนี่ก็ไม่ใช่ชั้นที่ 69 ที่ควรค่าแก่การฝืนปีน
แต่เป็นชั้นที่ 67 ที่ยังเ