าดคิดก็คือ
เมื่อได้กลิ่นหอมอันน่าขนลุก สัตว์อสูรจำนวนมากจากใต้ก้นทะเลสาบจึงพากันรุมเข้ามาทางด้านนี้ พวกมันเวียนว่ายรอบกายโปร่งใสของเจ้าแมงกะพรุนกินวิญญาณราวกับว่ากำลังคุ้มกันภยันตรายให้ก็มิปาน
แต่สำหรับฉู่โม่วไม่มีผลกระทบใดเลย
พลังจิตวิญญาณยังคงถือกำเนิดขึ้น ก่อตัวเป็นพายุหรือใบมีดแหลมคมที่ทิ่มแทงไปยังสัตว์อสูรระดับ 8
หลังจากนั้นสักครู่
แมงกะพรุนกินวิญญาณไม่สามารถทนได้อีกต่อไป ในที่สุดก็ตายลง…
ภายหลังจากมันตาย
เหล่าสัตว์อสูรเหล่าที่ได้รับผลกระทบจากกลิ่นหอมก็ฟื้นตัวขึ้นทีละน้อย
และรู้สึกสับสนที่พบว่าตัวเองมารวมกันที่นี่ทำไม จึงแยกจากกันไป
แน่นอน…
นอกจากนี้ยังมีสัตว์อสูรที่มีสติปัญญาต่ำที่กำลังต่อสู้อยู่ทุกหนทุกแห่ง ทำให้น้ำสกปรกและมีรอยเลือดลอยไปตามกระแส
ฉู่โม่วรออย่างอดทน
หลังจากนั้นไม่นาน สัตว์อสูรที่กำลังต่อสู้ก็ตายตก หรือไม่ก็เหนื่อยและจากไป ไม่กี่นาทีใต้ก้นทะเลสาบจึงกลับมาสงบอีกหน
ชายหนุ่มทำเพียงแค่ก้าวไปข้างหน้าก็มาถึงบริเวณใกล้เคียงของซากแมงกะพรุนกินวิญญาณแล้ว
พูดได้เลยว่า…
ครั้งนี้ การฆ่าสัตว์อสูรระดับ 8 นั้นง่ายเกินไป และเกินความคาดหมายไปมาก
แต่เมื่อคิดอย่างรอบคอบแล้วรู้สึกว่าการฆ่ามันอย่างง่ายดายเป็นเรื่องที่แน่นอน
ประการแรกคือแมงกะพรุนกินวิญญาณไม่มีสติปัญญา
สิ่งมีชีวิตที่ปราศจากสติปัญญาต้องอาศัยสัญชาตญาณล้วน ๆ ไม่ว่าจะแข็งแกร่งเพียงใด การเผชิญหน้ากับคู่ต่อสู้ที่มีสติปัญญา
