ย พวกเขาอาจจะเกรงกลัวจนเลิกฝึกไปเลยก็ได้
แต่ฉู่โม่วไม่ใช่คนแบบนั้น
กลับกันภายในใจยังเกิดพลังงานที่ล้นเปี่ยมออกมาอีกด้วย
จากปากของราชันย์ต้าเหยี่ยนและบุคคลตรงหน้า ฉู่โม่วรู้อยู่แล้วว่านอกจากดาวเคราะห์สีน้ำเงินแล้ว ภายในจักรวาลอันกว้างใหญ่ มนุษยชาติเป็นเพียงจุดเล็ก ๆ ท่ามกลางเผ่าพันธุ์สิ่งมีชีวิตอื่น ๆ อีกนับหมื่นสายพันธุ์เท่านั้น
ดวงตาของชายหนุ่มเบิกกว้าง
ถึงแม้ว่ามหาราชันย์เทพยุทธ์จะแข็งแกร่งขนาดไหน แต่เขามีระบบกลืนกิน ซึ่งด้วยสิ่งนี้ก็มากพอที่จะทำให้อนาคตสดใสกว่าใคร ๆ และด้วยสิ่งนี้เอง ในอนาคตจะต้องแกร่งกว่ามหาราชันย์เทพยุทธ์ได้อย่างแน่นอน!
ถึงตอนนี้จะยังตามหลังอยู่มาก แต่ก็แค่ต้องใช้เวลาเท่านั้น
ฉู่โม่วเชื่อมั่น
ตราบใดที่ให้เวลากับตนเอง คงต้องใช้เวลาไม่นานเกินไปแน่ ๆ กว่าจะได้เป็นมหาราชันย์เทพยุทธ์ที่สามารถเดินเคียงข้างผู้ยิ่งใหญ่เหล่านี้ได้ หรือก้าวเดินไปยังจุดอื่น ๆ บนจักรวาลเพื่อเปิดทางสู่อนาคตอันสุกสกาวให้แก่มวลมนุษยชาติ
เมื่อถึงตอนนั้น
นั่นถึงจะเป็นเวทีที่แท้จริง!
คิดเช่นนั้น หัวใจก็เต้นโครมคราม มันถูกกระตุ้นด้วยความร้อนรุ่มมากมายนับไม่ถ้วน
แน่นอน…
เขาไม่ใช่คนทะเยอทะยานอะไรมากนัก
‘ไม่ว่าอนาคตจะเป็นยังไง ตอนนี้จะต้องหยั่งเท้าลงไปบนพื้นดินให้ได้ก่อน!’
‘ค่อย ๆ ก้าวเดินราวกับว่าอยู่บนพื้นน้ำแข็งบาง เติบโตอย่างกล้าหาญและสง่าผ่าเผย!’
‘ก้าวไปช้า ๆ อย่างมั่นคงทีละขั้น เพื่อให้ได้มาซ
