้องกันชายฝั่งเหรอครับ?”
ได้ฟังแล้วก็ยิ่งสงสัยมากขึ้นกว่าเดิม
“ตั้งแต่กลียุค พวกเราต้องรับศึกหนักจากสัตว์อสูรที่ขึ้นมาจากชายฝั่ง ทำให้มนุษยชาติเสี่ยงสูญพันธุ์ ภายหลังจากที่ได้รับความช่วยเหลือจากมนุษย์ถ้ำ พวกเราก็ตอบโต้สัตว์อสูรพวกนั้นกลับไปอย่างยากลำบาก แต่ไม่ว่าอย่างไรไม่สามารถกำจัดสัตว์อสูรที่มาจากโพ้นทะเลได้หมดไม่ว่าจะพยายามขนาดไหนก็ตาม”
“ด้วยเหตุนี้ สุดยอดฐานจงไห่จึงตัดสินใจรักษาอาณาเขตบนชายฝั่งเอาไว้ และใช้แนวชายฝั่งนี้เป็นจุดยืนหยัดการป้องกันเต็มกำลังเป็นแนวยาวร่วมหมื่นกิโลเมตร!”
“นี่คือ… สมรภูมิป้องกันชายฝั่งครั้งแรกระหว่างมนุษย์กับสัตว์อสูร!”
ราชันย์เทพยุทธ์ชิงชางพูด “เกือบจะทุกวัน มีผู้ปลุกพลังจำนวนมากถูกส่งจากสุดยอดฐานหลายแห่งมาช่วยต่อสู้กับการรุกรานแนวชายฝั่งของสัตว์อสูรเหล่านี้ภายใต้แนวป้องกัน”
“มันถือเป็นความเสียหายที่หนักหนาเอาการ ชายฝั่งด้านนอกของฐานจงไห่ไม่ต่างอะไรกับเครื่องบดเนื้อยักษ์ ในปีหนึ่ง ๆ พวกเราต้องเสียทรัพยากรผู้ปลุกพลังไปไม่ต่ำกว่าล้านคน ไม่เว้นแม้กระทั่งผู้ปลุกพลังขั้นราชันย์เทพยุทธ์เองก็ด้วย สัตว์อสูรถูกกันออกไปด้านนอกฐานไว้ได้ด้วยน้ำพักน้ำแรงของพวกเราทั้งหมด โดยหวังว่าจะให้ลูกหลานรุ่นต่อ ๆ ไปเติบโตขึ้นมาอย่างแข็งแกร่ง!”
“แต่ถ้าสิ่งที่หวังไว้ไม่สำเร็จ บางทีพวกเรามนุษยชาติอาจจะต้องล่มสลายไปกับการโจมตีแนวชายฝั่งของสัตว์อสูรเข้าสักวัน!”
“แน่นอน… เพราะการป้
