บทที่ 232 สังหารราชันย์เทพยุทธ์ผู้แข็งแกร่ง และออกจากเขตแดนลับ!
“นี่มันเคล็ดวิชากระบี่อะไรกัน!”
“แกเป็นแค่จ้าวยุทธ์ตัวน้อย ๆ เท่านั้น ทำไมถึงสามารถใช้วิชากระบี่ที่ทรงพลังเช่นนี้ได้!”
เมื่อมังกรเพลิงถูกทำลาย โจวหยงก็พลันฟื้นสติขึ้นมา คลื่นนับพันซัดสาดอยู่ภายในใจคล้ายกับคาดไม่ถึงว่า… ฉู่โม่วจะสามารถใช้วิชากระบี่ที่น่าหวั่นเกรงได้
ในตอนนี้เอง
เขารู้สึกได้ถึงลางร้ายครอบงำไปทั้งจิตใจอย่างไม่เคยสัมผัสมาก่อน
มันเป็นความรู้สึกสังหรณ์ใจ
เขาต้านทานกระบี่นี้ไม่ได้!
หากถูกกระบี่นั่นบั่นคอย่อมต้องตายอย่างแน่นอน!
“เป็นไปไม่ได้!”
“ชายชราคนนี้ถือครองยุทธภัณฑ์วิญญาณระดับ 9 แล้วจะตายลงภายใต้คมกระบี่เล่มนั้นได้ยังไง?”
โจวหยงคำรามลั่นอยู่ในใจ ใบหน้าขึ้นสีแดงด้วยโลหิต ซ้ำแววตายังแดงก่ำ ร่างกายสั่นเทาไม่หยุด
“ฉันไม่เชื่อ แกเป็นแค่เด็กน้อยที่ยังไม่ทันเข้าสู่ขั้นราชันย์ยุทธ์ด้วยซ้ำ แล้วฉันจะหยุดกระบี่แกไม่ได้?”
“ชายแก่ผู้นี้จะไม่มีวันเชื่อเด็ดขาด!!!”
ในตอนนี้เอง โจวหยงตกอยู่ภายใต้เงาแห่งความตายที่กำลังคืบคลานเข้ามาแล้ว!
เขาไม่เชื่อ!
ไม่เชื่อว่ากระบี่ของเจ้าหนุ่มนั่นจะทรงพลัง!
แล้วก็ไม่เชื่อด้วยว่าเขาจะหยุดกระบี่เล่มนี้ไม่ได้!
ไม่มีวันเชื่อ…
และต่อไปเป็นชะตากรรมของเขา!
ชะตากรรมแห่งความตาย!
ภายใต้เสียงคำรามลั่น ไม่ว่าจะพลังปราณ เลือด และอณูแห่งชีวิต ในร่างกายก็หมุนเวียนอย่างบ้าคลั่งด้วยความเร็วยิ่งยวดอย่างท