บทที่ 229 ฝึกฝนไปจนถึงขั้นเทพแท้!
“ท่านรู้จักราชันย์ต้าเหยี่ยนด้วยเหรอ?”
ฉู่โม่วตะลึงงัน
หรือว่าท่านผู้นี้จะเป็นผู้แข็งแกร่งในยุคสมัยเดียวกันกับราชันย์ต้าเหยี่ยน?
“ก็แค่รู้จักกันในตอนแรกน่ะ”
คำพูดของชายวัยกลางคนในชุดสีขาวยืนยันการคาดการณ์ของฉู่โม่ว
แล้วเขาก็เอ่ยถามด้วยความสงสัย “นายได้รับมรดกของราชันย์ต้าเหยี่ยนมา นี่เขายังมีชีวิตอยู่เหรอ?”
เมื่อได้ยินดังนั้น
ฉู่โม่วส่ายหน้าปฏิเสธ “เหมือนกับท่าน ราชันย์ต้าเหยี่ยนได้จากไปแล้ว ผมได้รับกระบวนท่านี้มาจากเขตแดนลับน่ะ”
เมื่อพูดจบ เขาก็เล่าเรื่องราวก่อนจะได้รับกระบวนท่าลับแสงสวรรค์ต้าเหยี่ยนมาให้ฟังคร่าว ๆ
หลังจากที่ได้ฟัง
ชายวัยกลางคนในชุดสีขาวก็ถอนหายใจ “ตอนแรกราชันย์ต้าเหยี่ยนเป็นคนมีชีวิตชีวามาก แสงสวรรค์ของเขาสูงส่งและแทบไม่พบเจอศัตรู ฉันไม่คิดเลยว่าชีวิตของเขาจะจบลงแบบนี้”
ในคำพูดเมื่อครู่เต็มไปด้วยความเปล่าเปลี่ยว
หลังจากผ่านไปสักพักก็ได้สติกลับมา
เขาปล่อยมือออกจากข้อมือของฉู่โม่ว ครุ่นคิดเล็กน้อย “นายมีพรสวรรค์ที่ดีและพื้นฐานที่มั่นคง ฉันว่านายมีโอกาสที่ดีนะ”
“เพียงแต่ว่า…”
“สิ่งที่นายเรียนรู้มาซับซ้อนทีเดียว ถึงแต่ละอย่างจะมีความลับของตัวเอง นายก็ไม่มีวิธีไปถึงขั้นเทพแท้ ถ้ายังเป็นแบบนี้ต่อไป ในชีวิตนี้คงฝึกฝนไปถึงได้แค่เทียมเทพเท่านั้น!”
“เทียมเทพเหรอ?”
ฉู่โม่วได้ยินคำที่ไม่คุ้นเคยจากชายวัยกลางคนและอดถามไม่ได้ “ผมขอถามได้ไหมว่าข
