บทที่ 224 สังหารต้นกำเนิดเถาวัลย์ และผู้ใช้จิตวิญญาณระดับ 3!
ฉู่โม่วมองไม่เห็นว่าตอนนี้ตนอยู่ที่ไหน
สิ่งที่เกิดขึ้นทั้งหมดก่อนหน้านี้
…เห็นได้ชัดว่าเถาวัลย์แสดงท่าทีอ่อนแอเพื่อให้ศัตรูทั้งสามคิดว่าได้คว้าชัยชนะไปแล้วและระมัดระวังตัวน้อยลง
และผลก็คือ…
อย่างที่คาดเอาไว้
สัตว์อสูรทั้งสามได้รับบาดเจ็บทันทีเพราะไม่ได้เตรียมตัวตั้งรับ
“พวกเขาคงจะโชคร้ายมากกว่า!”
ฉู่โม่วส่ายหน้าไปมา
อย่างที่คาดการณ์ไว้
เถาวัลย์หลายร้อยเส้นมัดสัตว์อสูรทั้งสามไว้ด้วยกันและรัดแน่นขึ้นเรื่อย ๆ ไม่ว่าพวกมันจะดิ้นรนเท่าไรก็ไม่อาจต่อต้านได้แม้แต่น้อย
ในไม่ช้าฉู่โม่วก็ได้ยินเสียงกระดูกของพวกมันแตกร้าวออกมาจากข้างใน
“โฮก!”
“ฉันชนะแกไปแล้วนี่!”
วานรเพลิงยักษ์คำรามลั่นขณะเปลวเพลิงพวยพุ่งออกมาจากร่างกาย เมื่อปะทะเข้ากับเถาวัลย์ก็เผาผลาญทันที
กร๊อบ!
ในไม่ช้า
กิ่งก้านหลายสิบกิ่งถูกเผาจนกลายเป็นเถ้าถ่าน
หลังจากการโจมตี วานรเพลิงยักษ์ได้สูญเสียแรงต้านทั้งหมดและถูกห้อมล้อมโดยเถาวัลย์ที่แปลกประหลาดและรุนแรง ท้ายที่สุดมันก็ถูกรัดจนกลายเป็นกองเนื้อและสิ้นใจในท้ายที่สุด…
หมียักษ์กับแรดนอเอกที่ยังเหลืออยู่เองก็ตามไปด้วยเช่นกัน
เพียงแต่ว่า…
ก่อนที่จะสิ้นลมหายใจ พวกมันทุกตัวปล่อยการโจมตีถึงตายเพื่อสร้างความเสียหายให้แก่เถาวัลย์
หลังจากผ่านไปสักพัก ทุกอย่างก็เงียบสงบลง
หลังจากที่สังหารอสูรทั้งสาม เถาวัลย์ขนาดใหญ่เองก็ได้รับบาดเจ็