ม้แต่ห้วงอากาศยังไม่อาจต้านทานได้จึงเริ่มฉีกขาด ท้ายที่สุดก็เกิดการแปรปรวนขึ้นกลางอากาศ
ฟู่!
เปลวเพลิงปกคลุมเถาวัลย์ขนาดใหญ่ในทันที และมันถูกเผาราวกับตัวหนอนที่ดิ้นพล่าน
ความเจ็บปวดแสนสาหัสแพร่กระจายไปทั่วทั้งเถาวัลย์ทันที
มันยังคงส่งเสียงคำรามและดีดดิ้นไปมาเพื่อพยายามดับไฟ
แต่…
นี่ไม่ใช่เปลวเพลิงทั่วไป มันมีร่องรอยของเปลวเพลิงทองคำแห่งดวงอาทิตย์ที่เผาผลาญโลกอยู่ และแม้ว่าจะมีแค่เพียงร่องรอยก็ยังไม่ใช่สิ่งที่เถาวัลย์แปลกประหลาดจะรับมือได้
เมื่อเผชิญหน้ากับพลังเผาผลาญเช่นนี้
ร่างของเถาวัลย์แปลกประหลาดเริ่มเหี่ยวแห้งในทันใด ลำต้นของเถาวัลย์ทั้งหมดหดตัวลงอย่างรวดเร็วจนแทบจะมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า
และลมหายใจของมันก็แผ่วเบาลงในไม่ช้า
“ขอร้องละ ฉันขอร้องละ…”
ในตอนนั้นเอง
เถาวัลย์แปลกประหลาดพลันส่งเสียงร้องออกมาซึ่งแตกต่างไปจากความโกรธเกรี้ยวและเสียงโอดครวญก่อนหน้านี้ มันกลับกลายเป็นคำขอร้องอ้อนวอนแทน
แต่ดูเหมือนว่าฉู่โม่วจะไม่ได้ยิน
นอกจากจะไม่ยั้งมือแล้วยังเพิ่มอณูแห่งชีวิตเข้าไปทำให้เปลวเพลิงระเบิดออกมาอีกครั้ง
ตู้ม
ภายใต้การเผาผลาญของเปลวเพลิงที่น่าสะพรึงกลัวเช่นนี้ ลำต้นขนาดยักษ์ของเถาวัลย์แปลกประหลาดกลายเป็นเถ้าถ่านและร่วงลงบนพื้นพร้อมเสียงดังลั่นอย่างรวดเร็ว
เมื่อเห็นภาพนี้
เพื่อที่จะรักษาผลึกแก้วสีเขียวเอาไว้ไม่ให้ถูกเผาไปด้วย ฉู่โม่วก็ดึงเปลวเพลิงแห่งดวงอาทิตย์กลับเข้ามาในร่างกายทั
