บทที่ 219 ราชันย์ยุทธ์จันทราคลั่งเข้ามาขวางทาง และตระกูลโจวซ่อนตัว
“นี่คือ…”
ได้ยินเช่นนั้น สวีซิงเหอก็ลังเลขึ้นมานิดหน่อย แต่เมื่อหันมองไปยังราชันย์เทพยุทธ์ชิงชางก็ทำได้เพียงพยักหน้าเบา ๆ แล้วพูด “ฉันผู้น้อยรับคำสั่งครับ”
ด้วยคำตอบ ราชันย์เทพยุทธ์ชิงชางก็หันไปมองฉู่โม่วด้วยรอยยิ้ม “ถึงแม้ว่าฉันจะไม่ได้สอนคุณ แต่ถ้าพบข้อสงสัยหรือปัญหาใด ๆ ในการฝึกฝนก็สามารถมาหาฉันได้ตลอด… ทั้งนี้ก็เพื่อตัวเอง… เข้าใจไหม?”
“ขอบคุณท่านมากเลยครับราชันย์เทพยุทธ์ชิงชาง ผมเข้าใจแล้วครับ”
ชายหนุ่มโค้งคำนับช้า ๆ และพูดด้วยความนับถือ
เห็นแบบนั้นแล้วราชันย์เทพยุทธ์ชิงชางก็พยักหน้า เขาไม่ได้ขยับร่างกายเลยแม้แต่น้อย ทว่าเพียงชั่วพริบตาร่างก็หายไปจากจุดนี้แล้ว …และหายไปอย่างไร้ร่องรอย!
ภายในโถงหลัก ทุกคนรวมถึงฉู่โม่วต่างรีบยืนขึ้นอย่างพร้อมเพรียงกัน “ขอท่านเจ้าวิหารราชันย์ยุทธ์จงเจริญ!”
จากนั้น…
ทุกคนจึงหันมาทักทายฉู่โม่วและแยกย้ายกันไป
ตอนนั้นเอง ผู้อาวุโสสวีซิงเหอก็เดินเข้ามา “ผู้สืบทอดที่แท้จริงฉู่ ได้โปรดตามฉันมาเพื่อทำพิธีกรรมต่าง ๆ ให้เสร็จสิ้นเถิด”
“รบกวนท่านด้วยนะครับ ท่านผู้อาวุโสสวี”
ฉู่โม่วพยักหน้าและพูด
“ด้วยความยินดี”
สวีซิงเหอพยักหน้าช้า ๆ และนำพาชายหนุ่มไปยังที่แห่งหนึ่ง
ระหว่างทาง…
ผู้อาวุโสกล่าวถามขึ้นด้วยความสงสัย “ผู้สืบทอดที่แท้จริงฉู่โม่ว ทำไมก่อนหน้านี้ถึงไม่ต้องการมีอาจารย์กันล่ะครับ?”
กา
