่อนประลองจะเชื่อว่าฉู่โม่วอาจจะชนะ แน่นอนว่าต้องเป็นการต่อสู้ที่ดุเดือดทั้งสองฝ่าย แต่ใครจะรู้ว่าสุดท้ายกลับกลายเป็นโจวอวิ๋นที่ถูกปราบราบคาบ
เรียกได้ว่าเป็นการกระทืบอยู่ฝ่ายเดียว!
“พวกเรามีต้นขาใหญ่ให้เกาะแล้ว!”
เว่ยเจียง หยางเซียว ราชันย์ยุทธ์เทียนจู และราชันย์ยุทธ์ป๋อเยว่ อดไม่ได้ที่จะมองหน้ากัน และความคิดนี้ก็โผล่เข้ามาในหัว
แม้ว่าทั้งหมดจะเป็นราชันย์ยุทธ์
แต่พรสวรรค์กับความแข็งแกร่งไม่ได้สูงนัก ถือได้ว่าเป็นราชันย์ยุทธ์ระดับทั่วไปเท่านั้น และเมื่อพูดถึงสถานะตัวตนหรืออิทธิพลแล้ว ถือว่ายังไม่ดีเท่าจ้าวยุทธ์หรือนายพลเมืองที่มาจากตระกูลทรงพลังกับกองกำลังใหญ่ ๆ ด้วยซ้ำ
ไม่งั้นหยางเซียวคงไม่ได้เป็นเพียงผู้นำของย่านรุ่งอรุณ หรือเว่ยเจียงที่ได้ทำงานในสำนักงานตรวจคนเข้าเมืองก็เป็นเพราะได้ภูมิหลังของตำหนักมหาวรยุทธ์
สำหรับราชันย์ยุทธ์เทียนจูกับราชันย์ยุทธ์ป๋อเยว่ พวกเขาไม่มีงานประจำด้วยซ้ำ
ทั้งสองเพิ่งเข้าร่วมสมาพันธ์เสรีที่ต้องออกแรงทำภารกิจประจำวันออกล่าสัตว์อสูร และเมื่อเผชิญปัญหาอะไรก็ต้องแก้ด้วยตัวเองเท่านั้น
แต่ตอนนี้…
ได้สร้างความสัมพันธ์กับฉู่โม่วโดยบังเอิญ
ความคิดวาบเข้ามาในหัว
ไม่มีวันปล่อยเด็ดขาด… พวกเขาจะกอดต้นขานี้ไว้ให้แน่นที่สุด เพราะมันอาจทำให้เส้นทางชีวิตแตกต่างไปจากเดิมได้!
“ฉู่โม่ว ฉันไม่คาดคิดเลยว่าคุณจะเก่งขนาดนี้!”
เจียงเยว่เหยาพูดอย่างตื่นเต้น
เธอมองไปที่ชายหนุ่มด้
