กำไลข้อมือ
เขาแตะเพื่อเปิดดู
และพบว่าเป็นการติดต่อจากราชันย์ยุทธ์!
หลังจากเชื่อมต่อ
“ฉู่โม่ว ฉันเพิ่งได้รับข่าว ทำไมคุณถึงกล้าตกลงประลองกับโจวอวิ๋น และทำการเดิมพันเช่นนั้น!”
ทันทีที่เชื่อมต่อ เสียงกังวลของเจียงเยว่เหยาก็ดังออกมาทันที
“รู้ข่าวเร็วจัง?”
ชายหนุ่มพูดด้วยความประหลาดใจ
“อย่าพูดแบบนั้น ตอนนี้ทั้งฐานจงไห่รู้กันหมดแล้ว คุณอย่ามาทำเป็นใสซื่อเลย เป็นไปไม่ได้เลยที่ฉันจะปล่อยให้คุณไปเป็นทาสรับใช้ของตระกูลโจว …ฉันปรึกษาพ่อแล้ว ตราบใดที่คุณเต็มใจเข้าร่วมตำหนักมหาวรยุทธ์ ท่านพ่อจะรับคุณเป็นศิษย์ทันที!”
“เมื่อคุณกลายเป็นสมาชิกตำหนักมหาวรยุทธ์แล้ว ตระกูลโจวจะไม่มีวันกล้าตอแยเอาคุณไปเป็นทาสรับใช้อีกต่อไป คิดว่ายังไง?”
เจียงเยว่เหยาพูดอย่างร้อนใจ
ฉู่โม่วรู้ว่าเธอเป็นห่วง
แต่เขายังคงหนักแน่น “ขอบคุณสำหรับความใจดี แต่… แม้โจวอวิ๋นจะแข็งแกร่ง แต่สำหรับฉัน เขายังไม่ใช่คู่ต่อสู้ ไม่ต้องห่วง ฉันจะไม่มีวันแพ้!”
“จริงเหรอ?”
“แน่นอน!”
ชายหนุ่มปลอบโยนอยู่ครู่หนึ่งจนเธอรู้สึกวางใจจึงวางสายสนทนาไป
หลังจากนั้น
เว่ยเจียง หยางเซียว และคนอื่น ๆ ต่างส่งข้อความแสดงความเป็นห่วง ฉู่โม่วจึงรีบตอบทีละคน จากนั้นก็ปิดการสื่อสารไปและนั่งหลับตาตั้งใจฝึกฝนต่อ
….
“ในวันพรุ่งนี้ ตระกูลโจวของฉันจะมีลูกสมุนชั้นเลิศเพิ่มอีกตัว!”
เมื่อกลับไปที่คฤหาสน์ตระกูลโจว โจวอวิ๋นก็อดไม่ได้ที่จะแสดงสีหน้าภาคภูมิใจ
เพียงนึกถึงการ