่งบริเวณนั้นเป็นตำแหน่งใจกลางส่วนลึกสุดของฐานจริง ๆ มันเป็นย่านที่อยู่อาศัยที่ชื่อว่า ‘รุ่งอรุณ’
อาคารหลังที่ 0264!
เมื่อมองเส้นทางการเดินทาง ระยะทางระหว่างจุดที่อยู่ปัจจุบันไปจนถึงย่านที่อยู่อาศัยรุ่งอรุณค่อนข้างไกลพอสมควร
กฏหมายของสุดยอดฐานแข็งแกร่งพอตัว พวกเขากำหนดไว้ให้แค่ผู้ที่แข็งแกร่งขั้นราชันย์ยุทธ์เท่านั้นถึงจะสามารถบินได้ ถึงแม้ว่าฉู่โม่วจะเป็นราชันย์ยุทธ์แล้ว แต่ขั้นที่แสดงออกมาเป็นเพียงจ้าวยุทธ์เท่านั้น
หากโดนจับได้ระหว่างบินละก็ได้เกิดปัญหาอีกมากแน่ ๆ
เพราะงั้นแล้วจึงกดเลื่อนตามกำไลข้อมือเพื่อเรียกใช้บริการรถบินที่ขับเคลื่อนด้วยอณูแห่งชีวิตมาใช้งานแทน
หลังจากนั้น ฉู่โม่วก็ไปทักทายเฉินซีเวยกับหลี่โย่วเวยโดยบอกให้พวกเธอลงมาด้านล่าง เพื่อให้เตรียมพร้อมสำหรับย้ายไปยังคฤหาสน์หลังใหม่ด้วยกัน
เพียงแค่พวกเขาลงมาที่บริเวณใกล้เคียง
รถบินได้ด้วยอณูแห่งชีวิตที่ฉู่โม่วเรียกไว้ก็เข้ามาจอดเทียบข้างถนน
“จะไปไหนกัน?”
คนขับรถบินได้คันนี้เป็นเพียงคนธรรมดา เขาแต่งกายในชุดมาตรฐานและถามด้วยน้ำเสียงทั่วไป
คำพูดที่เอ่ยถามไม่ได้แสดงความเคารพฉู่โม่วสักเท่าไร
ดูเหมือนว่าภายในสุดยอดฐานจงไห่ ผู้ปลุกพลังขั้นจ้าวยุทธ์จะไม่ใช่ผู้ที่มีสถานะสูงอะไรขนาดนั้น
“ย่านที่อยู่อาศัยรุ่งอรุณ”
ฉู่โม่วตอบ
“ย่านรุ่งอรุณ!?”
คนขับรถผู้ไม่แยแสในตอนแรกถึงกับสะดุ้ง เขาหันกลับไปมองฉู่โม่วด้วยสีหน้าตกใจสุดขีด และร่างเกร็ง
