ียงตำแหน่งนี้อย่างแน่นอน
เพียงไม่นาน
กลุ่มของฉู่โม่วก็ถูกพาตัวเข้าไปยังชั้นสามของตัวอาคาร
เจ้าหน้าที่มากมายที่ได้รู้ข่าวเรื่องการมาเยือนของเจียงเย่วเหยาต่างรีบออกมาทำความเคารพ และรับผิดชอบการขึ้นทะเบียนให้ฉู่โม่วอย่างไม่รีรอ
“คุณครับ ถึงแม้ว่าคุณจะเป็นเพื่อนกับท่านหญิง แต่ตามกฏของฐานแล้วยังจำเป็นต้องขึ้นทะเบียนและตรวจสอบตัวตนเสียก่อน ดังนั้นต้องขออภัยที่ต้องเสียมารยาทด้วยนะครับ!”
เจ้าหน้าที่คนหนึ่งมาพูดกับฉู่โม่ว
ซึ่งฉู่โม่วก็ไม่ได้ว่าอะไร เขาเข้าใจดีถึงกฎที่แต่ละฐานตั้งขึ้นมา
จากนั้น ตามคำแนะนำของเจ้าหน้าที่ ฉู่โม่วก็เริ่มเขียนชื่อและตามด้วยจุดประสงค์ที่จะเข้ามาในฐานแห่งนี้
ภายหลังจากที่กระบวนการบางส่วนเสร็จลงไปล้ว เจ้าหน้าที่คนเดิมก็พูดขึ้น “คุณฉู่โม่ว ข้อมูลของคุณได้รับการบันทึกแล้วครับ เดี๋ยวจะได้รับบัตรประจำตัวสำหรับอยู่อาศัยชั่วคราวเป็นเวลาสามปีตามที่ ‘ระเบียบว่าด้วยการเข้าออกของประชากรต่างถิ่น’ ที่สุดยอดฐานจงไห่ระบุไว้นะครับ ระหว่างนี้สามารถเข้าออกสุดยอดฐานจงไห่ได้ตามอัธยาศัย!”
“อย่างไรก็ตาม ก่อนที่บัตรประจำตัวนี้จะหมดอายุเกินสองปี หากต้องการใช้ชีวิตภายในฐานนี้ต่อจะต้องมาทำบัตรประจำตัวใหม่ให้เร็วที่สุดที่จะทำได้ เพราะงั้นสามารถมาที่นี่ได้ทุกเมื่อเลยครับหากต่อการต่ออายุบัตร”
“ไม่งั้นแล้วถ้ายามตรวจพบว่าใช้บัตรหมดอายุอยู่ คุณจะถูกตีว่าเป็นคนนอกและถูกขับไล่ออกจากฐานได้!”
เขาแนะน
