บทที่ 191 ปราบสัตว์อสูรเขียวคราม และพบเจอกับเจียงเย่วเหยาครั้งแรก
‘หรือว่าเจ้านี่… มีพรสวรรค์ห้วงเวลางั้นเหรอ!?’
คิดได้เช่นนั้น
สีหน้าของฉู่โม่วก็แสดงความไม่เชื่อออกมา
สวรรค์ส่งเจ้านี่มาให้เป็นของขวัญของฉันงั้นเหรอ!?
ความสามารถของกาลเวลานั้นถือเป็นหนึ่งในสองความสามารถระดับสุดยอดที่ต่อยอดมาจากความสามารถแห่งห้วงมิติ!
อย่างไรก็ตาม พลังแห่งห้วงมิติยังพอหาตามธรรมชาติได้บ้าง มันไม่ใช่สิ่งที่ไม่เคยมีใครพบเจอมาก่อนที่เห็นได้ชัดที่สุดก็คือ สัตว์อสูรที่มีพรสวรรค์เหล่านี้ตั้งแต่เกิดอย่างพังพอนมายาเป็นต้น
ทว่าสำหรับพลังแห่งกาลเวลา ฉู่โม่วไม่เคยได้ยินว่ามีใครพบเจอมาก่อนเลย
แล้วในวันนี้ สิ่งที่ไม่คิดว่าจะได้เจอง่าย ๆ ก็มาอยู่เบื้องหน้าฉู่โม่วแล้ว!
ยิ่งไปกว่านั้น เขายังได้กลายเป็นประจักษ์พยานที่ได้เห็นความน่ากลัวของพลังดังกล่าวแล้วด้วย
ทั้งที่อสูรตนนี้เป็นเพียงอสูรระดับ 7 ชั้นต้นเท่านั้น แต่สามารถโจมตีราชันย์ยุทธ์ที่แข็งแกร่งได้เลย แถมแม้แต่ชายชราที่เป็นราชันย์ยุทธ์ระดับกลางคนนั้นก็ดูจะไม่สามารถต้านทานอะไรได้เลยด้วย
‘ถ้าฉันสามารถกลืนกินพลังแห่งกาลเวลานั้นมาได้ มันจะต้องช่วยเพิ่มความแข็งแกร่งให้ฉันได้อีกมากเลยแน่ ๆ! ต่อที่ว่าต้องเจอกับราชันย์ยุทธ์ระดับสูงที่มีพลังของห้วงมิติ พลังแห่งกาลเวลาก็น่าจะสร้างความได้เปรียบให้ฉันได้!’
คิดได้เช่นนั้น แววตาของฉู่โม่วก็อดไม่ได้ที่จะแสดงความตื่นเต้นออกมา
แต่แล
