บทที่ 190 ราชาสัตว์อสูรที่ควบคุมกาลเวลาได้!
ฉู่โม่วยืนอยู่บนหลังของเสี่ยวจิน วางมือบนหลังของมัน และหันกลับไปมองยังฐานจินหลิงที่เล็กลงเรื่อย ๆ จนอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ
ตั้งแต่มาถึงฐานจินหลิง
แม้เวลาจะไม่นานนัก แต่หากพิจารณาให้ดีก็ถือได้ว่านาน
จากผู้ปลุกพลังที่ไม่มีใครรู้จัก เขาได้เติบโตขึ้นจนเป็นปรมาจารย์ยุทธ์และนายพลเมือง จนในที่สุดก็ก้าวเข้าสู่ขั้นจ้าวยุทธ์ด้วยความแข็งแกร่งที่เปรียบได้กับราชันย์ยุทธ์!
และตอนนี้
เขาได้ออกจากที่นี่มา
สำหรับชายหนุ่ม สถานที่นี้ก็เหมือนกับฐานลู่หยางที่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นเล็ก ๆ
หลังจากนี้สุดยอดฐานจงไห่จะเป็นเวทีที่ใหญ่ขึ้น และเพื่อรองรับอนาคตของเขาที่จะเติบโตขึ้นเรื่อย ๆ!
เมื่อคิดอย่างนั้น
ฉู่โม่วถอนสายตากลับนั่งลงหลับตาและเริ่มคิด
…
ความเร็วของเสี่ยวจินสูงมาก
ตอนนี้มันเป็นอสูรระดับ 5 แล้ว และอยู่ห่างจากการเป็นสัตว์อสูรระดับ 6 เพียงก้าวเดียว ดังนั้นจึงไม่มีสัตว์อสูรใดที่สร้างปัญหาแก่มันได้
เพียงพริบตาเขาได้ออกจากฐานจินหลิงแล้ว
ตลอดทาง พวกเขาได้ข้ามภูเขานับพันลูกและผืนน้ำนับหมื่น
กว่าจะรู้ตัวก็เดินทางไปไกลกว่าสองแสนกิโลเมตรแล้ว
เวลาผ่านไป
ทันใดนั้นก็มีวิหคบรรพกาล ที่มีกลิ่นอายใกล้เคียงกับสัตว์อสูรระดับ 7 กระโจนบินผ่านหน้าพวกเขา
ดูเหมือนว่ามันจะถูกดึงดูดด้วยปีกสีทองของเสี่ยวจิน วิหคบรรพกาลได้กระพือปีกส่งเสียงหวีดหวิว และสร้างพายุหมุนทรงพลัง รุนแรงเสียจนเส