อนนั้นบนศีรษะของพวกเขายังมีฟ้า ยังมีพ่อ มีพี่ใหญ่ ดังนั้นถึงได้สามารถท่องยุทธภพได้อย่างสนุกสนาน ท่องไปทั่วสี่ทิศ
ดื่มเหล้าควบม้า ท่องเที่ยว 19 แคว้น
แต่เมื่อฟ้าบนศีรษะถล่มลงมา พ่อกลับคืนสู่แม่น้ำมรณะ จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่สามารถหลุดพ้นได้ ไม่สามารถกลับมาที่ศาลบรรพชนตระกูลเซียวได้ และก็ไม่สามารถกลับชาติมาเกิดได้
พวกเขาก็ไม่มีอารมณ์สุนทรีย์เช่นนั้นอีกต่อไป ที่จะท่องเที่ยวต่อไป แต่เริ่มฝึกฝนอย่างเอาเป็นเอาตาย
พร้อมกันนั้น ก็เริ่มแบกรับภาระหนักของตระกูลเซียว พิทักษ์ชายแดน ควบทะยานในสนามรบ สังหารอสูรปราบมาร!
เหล่าฮูหยินจากเรือนต่างๆ เมื่อได้ยินคำพูดของเซียวจวินหลิน ในแววตาก็รู้สึกหวนรำลึกอยู่บ้าง ช่วงเวลานั้นก็เป็นตอนที่พวกเขาส่วนใหญ่เพิ่งจะแต่งเข้าจวนเซียว เป็นช่วงเวลาที่ไร้เดียงสาที่สุด และยังเป็นช่วงเวลาที่สวยงามที่สุดที่ได้อยู่กับสามีของตนเอง
ในแววตาของเซียวชิงหลวนปรากฏความโหยหาขึ้นมา คำพูดไม่กี่ประโยคของบิดา ก็ได้ร่างภาพแผ่นหลังที่ยิ่งใหญ่ ไร้เทียมทานในใต้หล้าขึ้นมาในใจของนาง นั่นก็คือท่านอาเก้าของนาง นางได้ยินมาตั้งแต่เล็ก ท่านอาเก้าที่ภาคภูมิใจและน่าภูมิใจที่สุด
ท้าประลองทั่วหล้า เพียงแค่ท่วงท