ละมันจะเกิดขึ้นไม่ได้เลยหากไม่มีมนุษย์ถ้ำเหล่านั้นช่วยเหลือ”
“ว่ากันว่า ในช่วงเริ่มต้นมีมนุษย์ถ้ำที่คอยช่วยเหลือพวกเราถึงหลักร้อยตน แต่ภายหลังจากที่โดนสัตว์อสูรยุคแรกเริ่มเข้าจู่โจมอย่างหนัก ทำให้เหลือพวกเขาอยู่ราว ๆ สิบตนเท่านั้น และทั้งสิบตนนั้นก็กระจายตัวไปอยู่ในสิบสุดยอดฐานที่ตอนนั้นกำลังอยู่ในช่วงพัฒนา”
“เหล่ามนุษย์ถ้ำไม่เพียงแต่ช่วยมนุษย์พัฒนาสุดยอดฐานขึ้นมาได้ แต่ยังคอยช่วยเหลือมนุษย์ในเรื่องของการฝึกฝนวรยุทธ์ จัดการแบ่งลำดับขั้นพลัง รวมถึงนำสมบัติแห่งโลกและสวรรค์ออกมาให้แก่มนุษย์ เพื่อช่วยให้พวกเราพัฒนาความสามารถขึ้นไปได้อย่างรวดเร็วด้วย”
“เพราะแบบนี้เอง มนุษยชาติถึงสามารถก้าวผ่านยุคมืดมนมาได้ และสามารถสร้างที่อยู่อาศัยบนดาวที่ตนเรียกว่า ‘บ้าน’ ได้อีกครั้งหนึ่ง จากนั้นพัฒนาจนยิ่งใหญ่มาเรื่อยจนถึงตอนนี้”
ในตอนท้าย บรรพบุรุษตระกูลหมัวอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจด้วยความโล่งอก ถ้อยคำของเขาเต็มไปด้วยความรู้สึกมากมาย
ได้ฟังเรื่องเล่านั้น ฉู่โม่วเองก็ตระหนักได้ถึงหลายสิ่งหลายอย่าง
เขาเข้าใจแล้วถึงต้นกำเนิดของมนุษย์ถ้ำ และพอจะเข้าใจได้แล้วว่าทำไมมนุษย์ถ้ำเหล่านี้ถึงพูดภาษามนุษย์ได้
แต่ไม่นาน เมื่อคิดได้ถึงบางอย่าง เขาก็อดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้วอีกครั้งและเอ่ยถาม “ทำไมมนุษย์ถ้ำพวกนี้ถึงอยากจะช่วยมนุษยชาติอย่างพวกเราล่ะครับ?”
เมื่อครั้งที่มนุษยชาติยังไม่ได้มีพลังกล้าแกร่งอะไรขนาดนั้น พวกเขาทำไ
