้องมาถูกสิ่งมีชีวิตเล็ก ๆ เท่า ‘มด’ นี่มาขโมยไปช่วงที่มันประมาท ไม่แปลกเลยที่มันจะโกรธมาก ๆ !
ความโกรธแค้นของมันในครั้งนั้นทำให้พื้นที่ที่งดงามและอุดมสมบูรณ์แห่งนี้ถึงกับพังทลายลงไม่เป็นชิ้นดีกว่าหมื่นกิโลเมตร แต่ถึงอย่างนั้นก็ใช่ว่าความโกรธเคืองของมันจะจางหายไป
และในตอนนี้
ศัตรูหัวใจของมันได้กลับมาปรากฏตัวอีกครั้งแล้ว!
เพราะงั้น…
จระเข้โลหิตคลั่งตัวนี้จึงขาดสติขึ้นมาอีกครั้ง
ดวงตาที่เบิกโพลงกลายเป็นสีแดงชาดขึ้นมาในทันที มันจ้องมองฉู่โม่วพร้อมปลดปล่อยกลิ่นอายน่าสยดสยองออกมาราวกับจะบอกว่า ‘แกตายแน่!’
กรรรรร!!
เสียงคำรามดังก้องปฐพี!
คลื่นเสียงลูกใหญ่แผ่กระจายไปทั่วอาณาบริเวณของมัน แม้แต่ห้วงอากาศยังสั่นสะเทือน
ทุกหนแห่งบนผืนโลกที่คลื่นเสียงของมันพุ่งผ่านไป ล้วนถูกผลักออกไปด้านหลัง ความรุนแรงของเสียงคำรามนี้มากพอจะถอนต้นไม้ใหญ่หลายต้นให้หลุดออกไปทั้งรากทั้งโคนได้ไม่ยากนัก
มันยังคงเป็นฝันร้ายของมวลมนุษยชาติดังเดิม!
แถมในครานี้ยังเป็นฝันร้ายที่เกรี้ยวกราดเสียด้วย!
ทว่าฉู่โม่วยังคงยืนอยู่ที่เดิม เขาไม่ได้ลอยกระเด็นไปตามแรงลมอันมหาศาลแต่อย่างใด
ใบหน้าแน่วแน่เพ่งมองอสูรร้ายอย่างไม่หวาดเกรง
หากเป็นแต่ก่อน ฉู่โม่วคงเลือกที่จะใช้จังหวะที่มันคำรามหนีไปแล้ว
แต่ตอนนี้เขาไม่สนใจอีกต่อไป
พรสวรรค์ถูกกระตุ้น
เกราะป้องกันแห่งปฐพีพวยพุ่งขึ้นมาจากบนพื้น
นี่เป็นหนึ่งในความสามารถพิเศษที่เขาได้มาภายหลังจา
