ถอะ มันจะไม่มีทางเกิดเหตุการณ์เช่นนั้นอีก… ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม อาจารย์จะอยู่เคียงข้างเธอเสมอ!”
ฉู่โม่วลูบศีรษะของเด็กสาวอย่างปลอบประโลม
ด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนเช่นนี้
โย่วเวยสัมผัสถึงกระแสอบอุ่นในหัวใจ ขณะที่เธอรู้สึกว่ามีฝ่ามือมาแตะเบา ๆ บนศีรษะ
เธอเงยหน้าขึ้นมองอาจารย์ที่อยู่ตรงหน้าด้วยแววตามีประกายแวววาวแสดงถึงความสดใส
ในเวลาต่อมา
เธอพยักหน้าอย่างจริงจัง “อื้อ ขอบคุณค่ะอาจารย์”
…
ยามราตรี
แสงจันทร์พลิ้วไหวดุจสายธารกลางคฤหาสน์ ขณะเงาไผ่ทอดยาวรำไร
หลังจากปลอบโยนเด็กหญิงตัวน้อยแล้ว ฉู่โม่วก็นั่งอยู่คนเดียวในคฤหาสน์ สัมผัสถึงอากาศเย็นที่มากระทบใต้ท้องฟ้ายามค่ำคืน จิตใจของเขายังคงปั่นป่วน
“เมื่อสำนักหมื่นอสูรถูกทำลาย ความกังวลจึงสลายไป”
“สิ่งที่สำคัญที่สุดต่อไปคือเร่งการฝึกให้รวดเร็ว เพื่อรีบยกระดับขั้นพลังไปยังขั้นจ้าวยุทธ์!”
ปัจจุบันระดับของฉู่โม่วยังคงติดอยู่ที่ขั้นนายพลเมือง
ด้วยพลังในตอนนี้มันปิดกั้นการเติบโตของเขาอย่างมาก
ถ้าสามารถยกระดับความแข็งแกร่งไปถึงจ้าวยุทธ์ได้ เขาจะทรงพลังจนสั่นสะเทือนโลกทั้งใบ!
เมื่อถึงจุดนั้น
ด้วยรากฐานที่มั่นคงและการสั่งสมพลัง คาดว่าจะสามารถต่อกรกับตัวตนอย่างราชันย์ยุทธ์ได้ง่ายดาย!
เมื่อความคิดนี้แล่นเข้ามาในหัว
ฉู่โม่วอดที่จะเนื้อเต้นไม่ได้
ฉากการต่อสู้อันดุเดือดระหว่างสามราชันย์ยุทธ์ปะทะเจ้าสำนักหมื่นอสูรยังคงทำให้หัวใจฉู่โม่วสั่นไหว มันกระตุ้นคว
