บทที่ 168 โย่วเวยสร้างกายากระดูกหยกไร้ที่ติ ผู้เป็นที่รักแห่งสวรรค์และโลก!
“จุยเฟิงคารวะท่านประมุขฉู่!”
ณ ตำหนักลับแห่งสวรรค์ ทันทีที่ฉู่โม่วมาถึงห้องโถงใหญ่ จุยเฟิงก็รีบออกมาต้อนรับอย่างสุภาพ
“ไม่จำเป็นต้องมากพิธี ทำตัวตามสบายเถอะ… ก่อนหน้านี้คุณส่งข้อความมาหาฉันว่าบรรยากาศรอบ ๆ ที่พักของโย่วเวยมีสภาพแปลกไป แต่ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นงั้นเหรอ”
ฉู่โม่วตั้งคำถาม
ก่อนหน้านี้ จุยเฟิงส่งข้อความถึงเขาโดยบอกว่า โย่วเวยได้แยกตัวออกไปฝึกอย่างสันโดษ แต่ไม่ได้บอกรายละเอียดไว้
เมื่อได้ยินเช่นนั้น
จุยเฟิงอดไม่ได้ที่จะยิ้มอย่างขมขื่นและพูดว่า “ผมคนนี้เองก็ไม่ทราบเช่นกัน แต่สัมผัสได้ถึงบรรยากาศอันลึกล้ำและกว้างใหญ่มาจากสถานที่ที่เธออาศัยเป็นครั้งคราว ครั้งผู้อาวุโสสวี่ชวนเข้าไปตรวจสอบก็ไม่สามารถเข้าใจได้เช่นกัน ผมกลัวมีปัญหาจึงขอให้ท่านประมุขฉู่โปรดมาตรวจสอบด้วยตัวเอง”
“บรรยากาศลึกลับ?”
ชายหนุ่มตกตะลึง
ในขณะที่จะพูดอะไรบางอย่าง
ทันใดนั้น จู่ ๆ ก็สัมผัสได้ถึงบางอย่าง เขาอดไม่ได้ที่จะกวาดสายตามอง กลับต้องตัวแข็งทื่อไปทันที
ณ ที่พักอาศัยอันเงียบสงบ มีบรรยากาศอันยิ่งใหญ่น่าเกรงขาม
ดูเหมือนว่าพลังบางอย่าง …กำลังตื่นขึ้น!
“นายท่าน ความรู้สึกเช่นนี้แหละ!”
จุยเฟิงรีบกล่าวอย่างรวดเร็ว
ฉู่โม่วไม่กล่าวอะไรต่อ เมื่อรับรู้ถึงบรรยากาศ ใบหน้าของเขาพลันแสดงออกไปอย่างเคร่งขรึมโดยไม่รู้ตัว หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ
