บทที่ 167 สร้างภาพลวงตาอีกาสุริยัน!
หยดเลือดสีทองลอยละล่องอยู่กลางอากาศ
คฤหาสน์ทั้งหลังดูราวกับว่าอยู่ท่ามกลางภูเขาไฟ อุณหภูมิเผาผลาญระเบิดเข้ามา เมื่อมองดูจะสัมผัสได้ถึงพลังงานอันน่าสะพรึงกลัว
นี่คือเลือดของอีกาสามขาทองคำ!
หลังจากที่หยดเลือดไหลออกมาแล้ว ลมหายใจของเสี่ยวอู๋ก็แผ่วเบาลงทันที แต่โชคดีที่ไม่ส่งผลอะไรต่อพื้นฐานพลัง ฉู่โม่วจึงเก็บมันเข้าไปในกระเป๋าจิตอสูร ก่อนจะหยิบทรัพยากรจากธรรมชาติออกมาให้เสี่ยวอู๋กินและพักผ่อน
หลังจากที่ทำทุกอย่างเสร็จสิ้น ฉู่โม่วก็เริ่มจดจ่ออยู่กับเลือดอีกาสุริยัน
ต้องบอกเลยว่า…
สมแล้วที่เป็นอีกาสุริยันสามขา!
แก่นเลือดแค่หยดเดียวก็ทำให้สัมผัสได้ถึงพลังงานอันบริสุทธิ์และน่าสะพรึงกลัว
ไม่ต้องสงสัยเลย
ถ้าหยดเลือดนี้หยดลงไปในแม่น้ำ ด้วยร่องรอยของเปลวเพลิงทองคำแห่งดวงอาทิตย์ที่อยู่ในแก่นเลือด แม่น้ำทั้งสายคงจะเหือดแห้งไปจนหมดสิ้น
“ด้วยเปลวเพลิงทองคำแห่งดวงอาทิตย์ อีกาสุริยันกำจัดความมืดทั้งหมดและส่องสว่างไปทั่วทุกหนแห่ง หล่อเลี้ยงบำรุงสรรพชีวิตบนโลกใบนี้ มันคือบรรพบุรุษแห่งดวงอาทิตย์ เจ้าแห่งดวงดาว ทายาทแห่งจักรพรรดิปีศาจ ราชันแห่งโลกา ถ้าอยากจะสร้างมันขึ้นมาแค่เลือดหยดเดียวก็คงไม่พอ!”
“ยังต้องการอีก…!”
“เสน่ห์ของอีกาสุริยันทองคำ!”
ฉู่โม่วพึมพำ
หากไม่มีเสน่ห์ของมัน แม้จะสร้างขึ้นมาได้ก็เป็นเพียงแค่ผิวเผินเท่านั้น
เช่นเดียวกันกับเจ้าสำนักหมื่นอสูร ภาพลวงต
