บทที่ 163 โจมตีสำนักหมื่นอสูร และธรรมลักษณาแห่งสวรรค์เร้นลับ!
ฉู่โม่วยืนอยู่บนยานบิน
เขามองเห็นทิวทัศน์โดยรอบที่ห่างออกไปผ่านกำแพงใส เพียงชั่วพริบตาก็อยู่ไกลจากฐานจินหลิงอย่างมาก
ตามที่เขาคาดการณ์ไว้ มันเคลื่อนที่ด้วยความเร็วที่ยิ่งกว่าความเร็วเสียงสามร้อยเท่า!
เป็นความเร็วที่น่าทึ่งจริง ๆ
ยิ่งไปกว่านั้น เขายังไม่รู้สึกถึงแรงสั่นสะเทือนใดแม้แต่น้อยบนยานลำนี้ มันมีแม้กระทั่งกระจกต้นแบบซึ่งเป็นแม่แบบที่ใช้ในการสร้างลายวงจร มีความสำคัญในการลดพลังงานรังสีที่ผ่านเข้ามา
ฉู่โม่วพยายามใช้พลังจิตสัมผัสของตน แต่ก็ไม่อาจตรวจจับรูปร่างที่แท้จริงของยานลำนี้ได้เลย ทั้งที่มีเพียงจิตสัมผัสเท่านั้นที่จะล่วงรู้ได้
‘เป็นยานที่ทรงพลังชะมัดเลย!’
‘ถ้าฉันมีไว้ในครอบครองสักลำนะ!’
ฉู่โม่วคิดในใจ
อย่างไรก็ดี เขาไม่คิดว่าความปรารถนานี้จะบรรลุผลได้ไวนัก
เพราะทั้งความสามารถในการซ่อนตัวจากพลังจิตสัมผัสซึ่งยากที่บรรดาราชันย์ยุทธ์จะตรวจพบ หรือความเร็วเหนือกว่าความเร็วเสียงที่รุนแรงเช่นนี้ เดาได้ไม่ยากว่าราคามันจะสูงลิบลิ่วขนาดไหน
คาดว่าแม้แต่ในฐานจงไห่ก็มีไม่มากนัก
ยิ่งไปกว่านั้น
ทั้งราชันย์ยุทธ์เชียนเยี่ย ราชันย์ยุทธ์ชางไห่ และราชันย์ยุทธ์หมิงกวงต่างไม่เคยได้ครอบครองมัน ไม่อย่างนั้นพวกเขาคงจะส่งพวกมันสักสองสามลำไปทำลายสำนักหมื่นอสูรได้
สิ่งนี้ย่อมแสดงให้เห็นว่าพวกมันล้ำค่าเพียงใด
หลังจากจัดการกับความคิดที่ยุ่งเห
