บทที่ 160 พรสวรรค์ธาตุลมระดับ 7 และผู้เชี่ยวชาญความลับแห่งสายลม!
แกว๊ก!
หลังจากได้ยินเสียงนกร้องดังลั่น ฉู่โม่วก็เห็นสายลมสีดำทะลุห้วงอากาศและตรงเข้ามาทันใด
ก่อนที่จะทันตั้งตัว ลำแสงสีดำนั้นก็เข้ามาใกล้และกางกรงเล็บออกมา
ฉัวะ!
ด้วยเสียงนั้น ฉู่โม่วพลันรู้สึกเจ็บขึ้นมา
เมื่อก้มลงมอง
เขาก็พบว่ามีรอยแผลลึกจนถึงกระดูกอยู่บนหน้าอก
“เร็วมาก!”
ฉู่โม่วตะลึงงัน
อินทรีแสงอุษารวดเร็วเกินไป!
เร็วจนมองไม่เห็นร่างของมัน แต่เขาได้รับบาดเจ็บแล้วด้วยซ้ำ!
โชคยังดีที่เขามีพรสวรรค์ธาตุไม้ระดับ 4 ทำให้มีความสามารถในการรักษาและฟื้นฟู
เมื่อเขาเคลื่อนไหวพลังธาตุแผลก็เริ่มรักษาตัวอย่างรวดเร็วจนหายดีในไม่ช้า
ไม่มีร่องรอยบาดแผลเหลืออยู่แม้แต่น้อย
‘พรสวรรค์ธาตุลมของมันต้องสูงมากแน่ ไม่งั้นคงเร็วขนาดนั้นไม่ได้ อย่างน้อยก็เป็นระดับที่ไม่ธรรมดาเลย!’
‘หรือกระทั่ง…’
‘อาจจะเป็นระดับดาราลับฟ้าก็ได้!’
หลังจากที่รักษาบาดแผลเสร็จ ฉู่โม่วก็อดคิดไม่ได้
นี่คือพรสวรรค์ธาตุลมระดับ 6 หรืออาจเทียบเท่ากับระดับดาราลับฟ้าเลยก็ได้ ถ้าเขาได้มันมาครอบครอง พละกำลังก็จะทะยานสูงขึ้นอย่างแน่นอน!
เมื่อคิดได้ดังนั้น
ลมหายใจของเขาก็ถี่ขึ้นโดยไม่รู้ตัว
และตอนที่ฉู่โม่วกำลังคิดอยู่นั้น
อินทรีแสงอุษากลับขึ้นไปบนฟ้าอีกครั้ง สายตาอันเฉียบคมของมันจ้องลงมายังฉู่โม่วผู้กลับมาเป็นปกติ เผยสีหน้าสงสัยออกมา
มันใช้กรงเล็บทิ้งบาดแผลไว้บนร่างของฉู่โม่วแ
